เที่ยวเซียะเหมินต้องทำอะไรบ้าง?
เกาะกู่ลั่งอวี่ มหา'ลัยริมทะเล ปั่นถนนหวนเต่า และรถไฟข้ามทะเล

ถ้ามาเซียะเหมินแล้วเลือกทำได้แค่อย่างเดียว ทุกคนจะบอกตรงกันว่า "ไปกู่ลั่งอวี่" เกาะเล็กๆ หน้าเมืองนี้เป็นมรดกโลก UNESCO ทั้งเกาะปลอดรถ เดินอย่างเดียว เลยเงียบและร่มรื่นเหมือนหลุดมาอีกยุค ในอดีตเป็นย่านที่กงสุลและพ่อค้าต่างชาติมาตั้งรกราก จึงเต็มไปด้วยบ้านสไตล์โคโลเนียลยุโรปร้อยปี โบสถ์เก่า และวิลล่าที่ซ่อนอยู่ในตรอกซอกซอยคดเคี้ยว เดินหลงทางในเกาะนี่เองคือความสนุก เจอคาเฟ่น่ารัก ร้านขนมพื้นเมือง และมุมถ่ายรูปทุกหัวมุม ขึ้นเรือเฟอร์รี่ที่ท่า Cruise Terminal (พกพาสปอร์ต) แนะนำจองตั๋วเป็นรอบเวลาล่วงหน้าผ่าน Klook เพราะวันหยุดตั๋วเต็มเร็วมาก

เมื่ออยู่บนกู่ลั่งอวี่แล้ว จุดที่ห้ามพลาดคือ Sunlight Rock (รื่อกวงเหยียน) ยอดหินแกรนิตที่สูงที่สุดของเกาะ สูงราว 92 เมตร เดินขึ้นบันไดไปไม่นานก็ถึงจุดชมวิวบนยอด ขึ้นไปแล้ววิวเปิดโล่ง 360 องศา มองเห็นหลังคากระเบื้องแดงของบ้านทั้งเกาะทอดตัวอยู่กลางทะเล ตัดกับตึกระฟ้าของเมืองเซียะเหมินอีกฝั่งช่องแคบ เป็นมุมที่ขึ้นปกโปสการ์ดของเมืองนี้ บริเวณเดียวกันยังมีวัดเก่าและสวนหญิงเหวินที่รำลึกถึงเจิ้งเฉิงกง (Koxinga) วีรบุรุษที่เคยตั้งฐานที่นี่ ขึ้นช่วงเช้าหรือบ่ายแก่จะแดดไม่แรงและฟ้าใส คนเยอะช่วงวันหยุด ไปแต่เช้าจะได้มุมโล่งกว่า

กู่ลั่งอวี่ได้ฉายาว่า "เกาะเปียโน" เพราะที่นี่มีเปียโนต่อหัวประชากรหนาแน่นที่สุดในจีน และเคยเป็นบ้านของนักเปียโนชื่อดังหลายคน สวนซูจวง (Shuzhuang Garden) คือสวนริมทะเลสไตล์จีนใต้ที่สวยที่สุดบนเกาะ เศรษฐีชาวจีนโพ้นทะเลสร้างไว้เมื่อต้นศตวรรษที่ 20 มีสะพานซิกแซ็กทอดยาวเหนือน้ำทะเล ศาลาริมหาด และสวนหินที่ออกแบบอย่างประณีต ในสวนเป็นที่ตั้งของพิพิธภัณฑ์เปียโน (Piano Museum) ที่รวบรวมเปียโนโบราณหายากจากทั่วโลกหลายสิบหลัง คนชอบประวัติศาสตร์ ดนตรี และสวนสวยจะอินมาก เดินชมเรื่อยๆ ได้เกือบชั่วโมง เหมาะแวะต่อจาก Sunlight Rock ที่อยู่ไม่ไกลกัน

มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน (Xiamen University หรือ "เซี่ยต้า") ได้ชื่อว่าเป็นแคมปัสที่สวยที่สุดในจีน ตั้นกะเค่อ (Tan Kah Kee) นักธุรกิจชาวจีนโพ้นทะเลสร้างไว้ตั้งแต่ปี 1921 อาคารหลังคาทรงจีนสีแดงตั้งอยู่บนสถาปัตยกรรมตะวันตก ฉากหลังเป็นภูเขาและทะเล มีทะเลสาบ Furong ต้นไม้ใหญ่ และอุโมงค์ภาพวาดที่นักศึกษาวาดเองให้เดินถ่ายรูป (ต้องลงทะเบียนเข้าตามรอบ เข้าฟรี เช็กกฎล่าสุดก่อนไป) ติดกันคือวัดหนานผู่ถัว (Nanputuo Temple) วัดพุทธพันปีเชิงเขาอู่เหล่า ที่มีศาลาซ้อนชั้นงดงามและบ่อปล่อยปลา คนมาไหว้พระและขึ้นเขาเก็บวิวเมืองด้านบนได้ จับคู่สองที่นี้เดินต่อกันได้ในครึ่งวัน

ถ้าอยากเห็นด้านสบายๆ ของเซียะเหมินที่คนท้องถิ่นชอบ ถนนหวนเต่า (Huandao Road หรือถนนเลียบเกาะ) คือคำตอบ เป็นถนนเลียบชายฝั่งทางใต้-ตะวันออกของเกาะที่มีทั้งทางเดิน เลนวิ่ง และเลนจักรยานทอดยาวเลียบทะเล ลมทะเลเย็นสบาย มองออกไปเห็นช่องแคบ เกาะเล็กๆ และไกลออกไปคือเกาะจินเหมิน (Kinmen) ของไต้หวัน ช่วงที่สวยมีหาดทรายขาว ประติมากรรมริมทาง และต้นมะพร้าวเรียงราย มีจุดเช่าจักรยานริมทาง ปั่นชิลๆ ชมวิวได้เป็นชั่วโมง ช่วงเย็นคนมาเดิน วิ่ง และถ่ายรูปพระอาทิตย์ตกกันเยอะ เข้าฟรีตลอด เหมาะกับเย็นที่อยากพักจากการเดินเที่ยวในเมือง

สำหรับคนชอบประวัติศาสตร์และวิวทะเล ป้อมหูหลี่ซาน (Hulishan Fortress) คือจุดที่น่าแวะ เป็นป้อมปืนชายฝั่งที่สร้างปลายราชวงศ์ชิงในปี 1894 เพื่อป้องกันเมืองจากทะเล ไฮไลต์คือปืนใหญ่ครุปป์ (Krupp) จากเยอรมนีกระบอกยักษ์ที่ยังอยู่ในสภาพดี เคยได้ชื่อว่าเป็นปืนใหญ่ชายฝั่งที่ใหญ่ที่สุดที่ยังหลงเหลือในโลก ตัวป้อมตั้งอยู่บนเนินริมทะเลฝั่งใต้ของเกาะ มองออกไปเห็นช่องแคบและเกาะจินเหมินของไต้หวันได้ชัดในวันฟ้าใส บางวันมีการแสดงจำลองทหารยิงปืนใหญ่โบราณให้ดู เดินชมป้อม พิพิธภัณฑ์อาวุธ และจุดชมวิวได้ราวชั่วโมงกว่า อยู่ใกล้มหาวิทยาลัยเซียะเหมิน จับคู่กันได้

อยากกินของพื้นเมืองหมิ่นหนานแบบจัดเต็มต้องมาย่านถนนจงซาน (Zhongshan Road) ถนนคนเดินสายหลักใจกลางเมืองเก่าที่ขนาบด้วยตึกแถวเก่าสไตล์ฉีโหลว (qilou) ระเบียงทางเดินมีหลังคาคลุมแบบเซาท์อีสต์เอเชีย เดินช้อปปิ้ง กินขนม และดูสถาปัตยกรรมเก่าได้เพลินๆ ถัดเข้าไปในตรอกคือตลาดปาซื่อ (Bashi หรือตลาดที่แปด) ตลาดสดเก่าแก่ที่สุดของเมือง คนท้องถิ่นมาซื้ออาหารทะเลสดๆ และของกินพื้นเมือง รอบตลาดมีร้านดังที่ต้องลอง — ป๊อเปี๊ยะหมิ่นหนาน ออส่วน (ไข่เจียวหอยนางรม) เส้นหมี่ซาเต๊ะ (สะเต๊ะหมี่) และของหวานถั่วเขียว เดินกินไปเรื่อยๆ ดีกว่านั่งร้านเดียว เป็นย่านที่อิ่มทั้งท้องและได้บรรยากาศเมืองเก่า

ซาโปเว่ย (Shapowei) คือย่านที่บอกว่าเซียะเหมินไม่ได้มีแค่ของเก่ากับทะเล เดิมเป็นอู่จอดเรือและหมู่บ้านชาวประมงเก่าที่อยู่ในเวิ้งน้ำเล็กๆ กลางเมือง วันนี้ถูกแปลงเป็นย่านครีเอทีฟ — เรือประมงเก่ายังจอดอยู่ในเวิ้งน้ำ รอบๆ เต็มไปด้วยคาเฟ่เก๋ๆ บาร์ สตูดิโอศิลปะ ร้านของดีไซน์ และกราฟฟิตี้สีสด เดินเล่นถ่ายรูปได้ทั้งบ่าย บรรยากาศเป็นย่านฮิปสเตอร์ของคนรุ่นใหม่เซียะเหมิน นั่งจิบกาแฟมองเรือประมงในเวิ้งน้ำตอนเย็นเป็นภาพที่เพลินมาก ใกล้กันยังมีย่านเจิงชั่วอัน (Zengcuoan) หมู่บ้านริมทะเลที่เต็มไปด้วยที่พัก คาเฟ่ และสตรีทฟู้ด เดินต่อกันได้ เข้าฟรี เหมาะกับคนชอบคาเฟ่และบรรยากาศชิลล์

นี่คือกิจกรรมที่ถูกและคุ้มที่สุดของเซียะเหมิน รถไฟฟ้าสาย 1 (Metro Line 1) วิ่งจากเกาะหลักออกไปฝั่งจี๋เหม่ยและสถานีรถไฟเซียะเหมินเหนือ จุดที่คนตั้งใจมานั่งคือช่วงที่รางลอยฟ้าวิ่งข้ามอ่าวจี๋เหม่ย — ขบวนออกจากใต้ดินมาโผล่กลางทะเล วิวเปิดโล่งเห็นน้ำทะเลสีฟ้าสองข้างราวกับรถไฟวิ่งบนผิวน้ำ โดยเฉพาะช่วงพระอาทิตย์ตกที่ท้องฟ้าเป็นสีส้มสะท้อนน้ำจะสวยมากจนหลายคนตั้งใจขึ้นเพื่อถ่ายรูปช่วงนี้โดยเฉพาะ ค่าตั๋วแค่ ¥2–7 (~฿10–35) ตามระยะ จ่ายด้วย Alipay/WeChat สแกน QR หรือบัตรเดินทางก็ได้ นั่งช่วงข้ามทะเลแล้วลงฝั่งจี๋เหม่ยไปเดินหมู่บ้านการศึกษาจี๋เหม่ยต่อได้พอดี เป็นวิธีเที่ยวแบบคนท้องถิ่นที่ไม่ค่อยมีในไกด์บุ๊ก

ฝั่งแผ่นดินใหญ่ตรงข้ามเกาะหลัก หมู่บ้านการศึกษาจี๋เหม่ย (Jimei School Village) คือมรดกที่ตั้นกะเค่อ (Tan Kah Kee) นักธุรกิจชาวจีนโพ้นทะเลผู้รักบ้านเกิด สร้างไว้ตั้งแต่ต้นศตวรรษที่ 20 เป็นกลุ่มอาคารโรงเรียนและมหาวิทยาลัยริมทะเลที่ผสมหลังคาทรงจีนเข้ากับตัวอาคารสไตล์ตะวันตกอย่างงดงาม เดินชมตึกเรียนเก่า สวนสาธารณะ Aoyuan และอนุสรณ์สถานตั้นกะเค่อที่เล่าเรื่องชีวิตของเขาได้ บรรยากาศเงียบสงบ ร่มรื่น ต่างจากใจกลางเมืองมาก ที่นี่นั่งรถไฟฟ้าสาย 1 มาลงได้สบาย จับคู่กับการนั่งรถไฟฟ้าช่วงข้ามทะเลในข้อก่อนหน้าได้พอดี เหมาะกับคนชอบสถาปัตยกรรมและประวัติศาสตร์

ถ้ามีเวลาเหลือสักวันและอยากเห็นของที่ไม่เหมือนใคร ถู่โหลว (Fujian Tulou) คือคำตอบ เป็นบ้านดินวงกลม (และทรงสี่เหลี่ยม) ขนาดยักษ์ที่ชาวฮากกาสร้างด้วยดินอัดมาหลายร้อยปี ผนังหนาเป็นเมตรเพื่อป้องกันโจรและศัตรู ข้างในเป็นบ้านหลายชั้นที่คนทั้งตระกูลอยู่รวมกันได้เป็นร้อยคน องค์การ UNESCO ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก กลุ่มที่คนนิยมไปคือหย่งติ้ง (Yongding) และหนานจิ้ง (Nanjing) ในชนบทฝูเจี้ยน ห่างจากเซียะเหมินราว 3–4 ชั่วโมงรถต่อเที่ยว วิธีที่สบายสุดคือจองทัวร์วันเดียวที่มีรถรับส่งและไกด์ผ่าน Klook เพราะนั่งรถสาธารณะเองยุ่งและต่อรถหลายทอด เผื่อทั้งวันเพราะนั่งรถไกล แต่คุ้มกับภาพที่ได้เห็น

เซียะเหมินเป็นเมืองท่าทางทะเล อาหารทะเลจึงสดและถูกกว่าหลายเมืองในจีน ค่ำหนึ่งควรกันไว้ให้มื้อซีฟู้ด — เลือกร้านที่มีตู้ปลาสดให้ชี้เลือกเอง สั่งปูไข่ผัด หอยนางรมตัวโต กุ้งมังกร และของพื้นเมืองอย่างออส่วน (ไข่เจียวหอยนางรม) หรือเส้นหมี่ผัดปูทะเล ย่านเจิงชั่วอันและริมถนนหวนเต่ามีร้านซีฟู้ดเยอะ หลังอิ่มแล้ว คืนไหนฟ้าดีลองล่องเรือชมช่องแคบลู่เจียง (Lujiang night cruise) ที่ออกจากท่าเรือใจกลางเมือง วนชมไฟเมืองเซียะเหมินสองฝั่ง พร้อมมองเกาะกู่ลั่งอวี่ที่สว่างไฟยามค่ำจากกลางน้ำ เป็นการปิดท้ายวันแบบสบายๆ ที่ได้ทั้งอิ่มและได้วิว เช็กรอบเรือและจองตั๋วผ่าน Klook ได้