5 จุดที่ ห้ามเดินผ่าน
เดินช้าๆ ตามทางวน แล้วทุกมุมจะค่อยๆ เปิดวิวให้เอง
1
นี่คือพระเอกของสวน สะพานหินสีขาวที่ไม่ได้ทอดข้ามสระในสวน แต่ทอดออกไปกลางทะเลจริงๆ หักมุมไปมาเหมือนเส้นทางในจิตรกรรมจีน ชื่อ "สี่สิบสี่" มาจากอายุของหลิน เอ่อร์เจียตอนที่สร้างสะพานพอดี ใต้สะพานมีประตูระบายน้ำที่ปล่อยน้ำทะเลเข้ามาแบ่งเป็นสามวง ทำให้น้ำในสวนขึ้นลงตามจังหวะน้ำทะเลจริง ยืนปลายสะพานตอนลมแรงแล้วจะเข้าใจว่าทำไมศาลาตรงนี้ชื่อ "ฟังคลื่น"
2
กู่ลั่งหยู่ได้ฉายาว่า "เกาะเปียโน" เพราะมีเปียโนต่อหัวประชากรมากที่สุดในจีน และหัวใจของเรื่องนี้อยู่ในสวนซู่จวง ที่ศาลา ทิงเทา (听涛轩 "ฟังคลื่น") กลายเป็นพิพิธภัณฑ์เปียโนแห่งแรกของจีน เปิดปี 2000 จัดแสดงเปียโนโบราณจากศตวรรษที่ 18–19 กว่าร้อยหลัง ทั้งหมดเป็นของ หู โหย่วอี้ (胡友义) ชาวกู่ลั่งหยู่ที่ไปใช้ชีวิตที่ออสเตรเลีย แล้วสะสมเปียโนทั่วโลกบริจาคกลับบ้านเกิด มีทั้งเปียโนเคลือบทอง เปียโนสี่เหลี่ยมที่เก่าที่สุดในโลก และเปียโนเล่นอัตโนมัติ
อยู่ในฝั่งสวนปู่ซาน เป็นกองหินจำลองที่ก่อเป็นถ้ำและซอกทางเดินลดเลี้ยวซ้อนกันสิบสองช่อง ตั้งชื่อตามนักษัตรจีนสิบสองราศี เดินลอดเข้าไปจะเจอทางแยก บันไดแคบ และช่องแสงที่โผล่ออกไปเห็นวิวทะเลเป็นระยะ เด็กๆ ชอบมากเพราะเหมือนเล่นซ่อนแอบ ผู้ใหญ่ก็เพลินกับการหาทางออก เป็นช่วงที่สนุกที่สุดช่วงหนึ่งของสวน แต่ทางค่อนข้างแคบและมืด ใส่รองเท้าที่เดินสบายไว้ก่อน
เสน่ห์ของสวนซู่จวงคือเทคนิค "ยืมวิว" (借景) — แทนที่จะปิดกั้นทะเลด้วยกำแพง คนออกแบบกลับเจาะช่องและวางศาลาให้ทะเลของกู่ลั่งหยู่เลื่อนเข้ามาเป็นฉากหลังของทุกมุม ยืนในศาลาแล้วมองออกไป จะเห็นทั้งหินในสวน ศาลาไม้แดง และเรือที่แล่นผ่านช่องแคบอยู่ในเฟรมเดียว นักท่องเที่ยวหลายคนบอกว่านี่คือมุมนั่งพักที่ดีที่สุด — เอาน้ำสักขวด นั่งฟังคลื่น แล้วปล่อยให้เวลาผ่านไปสักพัก
5
หินแสงตะวัน (Sunlight Rock) ยอดหินแกรนิตที่สูงที่สุดของกู่ลั่งหยู่อยู่ห่างจากสวนซู่จวงแค่เดินไม่กี่นาที คนส่วนใหญ่จึงเที่ยวสองที่นี้ต่อกัน — ขึ้นหินแสงตะวันชมวิวเกาะทั้งเกาะจากมุมสูงก่อน แล้วค่อยลงมาเดินสวนซู่จวงริมทะเลแบบสบายๆ ถ้าวางแผนขึ้นทั้งสองจุดในวันเดียว ตั๋วรวม ¥100 ที่ครอบคลุม 5 จุดบนเกาะจะคุ้มกว่าซื้อแยกทีละใบ