ถนนหินยาวเกือบ 2 กิโลเมตรที่เชิงเขาอู๋ซาน เรือนไม้สมัยราชวงศ์ชิงสองข้างทาง ร้านยาจีนที่ยังเปิดมา 150 ปี ช่างปั้นน้ำตาลทำสดๆ และกลิ่นเกาลัดคั่ว — เข้าฟรี เดินจากซีหูลงใต้ได้สบาย
ลองนึกภาพ: คุณเดินออกจากริมทะเลสาบซีหูลงมาทางใต้ราว 20 นาที แล้วจู่ๆ เมืองสมัยใหม่ก็เปลี่ยนเป็นถนนหินปูเรียบ สองข้างเป็นเรือนไม้หลังคาโค้งทาสีดำ-ขาว โคมแดงแขวนเรียงตามชายคา มีกลิ่นเกาลัดคั่วน้ำตาลลอยมาจากแผงข้างหน้า เสียงพ่อค้าตะโกนขายน้ำบ๊วยเย็น และมีคนมุงดูช่างคนหนึ่งกำลังหยอดน้ำตาลร้อนเป็นรูปมังกรบนแผ่นหินอ่อน — นั่นคือถนนเหอฟาง
ถนนเหอฟาง (河坊街) หรือที่คนเรียกรวมกับย่านโดยรอบว่า ชิงเหอฟาง (清河坊) คือถนนคนเดินเมืองเก่ายาวประมาณ 1.8 กิโลเมตร ที่เชิงเขาอู๋ซานในเขต Shangcheng ที่นี่เคยเป็นย่านการค้าที่คึกคักที่สุดของหางโจวมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซ่งใต้ ถนนสายนี้จึงถูกเรียกว่า "ครึ่งหนึ่งของประวัติศาสตร์หางโจว" เพราะร้านยาจีน ร้านชา ร้านพัด และร้านไหมเก่าแก่หลายแห่งยังเปิดอยู่ที่เดิมมานับร้อยปี
สิ่งที่ทำให้ถนนเหอฟางต่างจากเมืองเก่าจัดฉากทั่วไปคือ: เข้าฟรี ไม่มีประตูเก็บตั๋ว และคนที่เดินที่นี่ไม่ได้มีแค่นักท่องเที่ยว แต่มีคนหางโจวที่มาซื้อยาจีน ซื้อชา หรือหาของกินจริงๆ ด้วย ทำให้บรรยากาศยังมีชีวิตชีวาแบบไม่ปรุงแต่ง คึกคักทั้งกลางวันและกลางคืน
เดินจากปลายถนนฝั่ง Wushan ไปเรื่อยๆ — แต่ละจุดมีอายุนับร้อยปี
ร้านยาจีนที่พ่อค้าหูเสวี่ยเหยียนก่อตั้งในปี 1874 ปัจจุบันเป็นทั้งร้านขายยาที่ยังเปิดอยู่และพิพิธภัณฑ์การแพทย์แผนจีนแห่งแรกของประเทศ ภายในเป็นสถาปัตยกรรมไม้แกะสลักงดงาม มี 5 โถงจัดแสดง สิ่งของกว่า 14,000 ชิ้น ตั้งแต่เครื่องบดยาโบราณถึงตู้ยาไม้ใบใหญ่ ค่าเข้า ~¥10 และยังมีชาสมุนไพรตามฤดูแจกให้ชิมฟรีที่หน้าร้าน — แวะเข้าไปสักครึ่งชั่วโมงคุ้มมาก
แบรนด์กรรไกรที่คนจีนทั้งประเทศรู้จัก เปิดมาตั้งแต่สมัยจักรพรรดิคังซีในปี 1663 กรรไกรเหล็กกล้าฝีมือช่างขึ้นชื่อเรื่องคมและทน เป็นของฝากที่ดูธรรมดาแต่ใช้งานได้จริงและมีเรื่องเล่ายาวนาน ในร้านยังมีมีดทำครัวและกรรไกรตัดเล็บให้เลือกหลายแบบ
พัดทำมือเป็นหนึ่งใน "สามสมบัติหางโจว" คู่กับกรรไกรและร่มไหม ร้านหวังซิงจี้ทำพัดกระดาษและพัดผ้าไหมเขียนลายมือมานานกว่าศตวรรษ ตั้งแต่พัดดำเคลือบเงาแบบดั้งเดิมไปจนถึงพัดวาดภาพทิวทัศน์ซีหู — เป็นของฝากเบาๆ สวยๆ ที่พกกลับง่าย
ตลอดถนนมีแผงเกาลัดคั่วน้ำตาล เต้าหู้เหม็นทอด ลูกชิ้นเสียบไม้ และน้ำบ๊วยเย็น (酸梅汤) ที่ขายเป็นเหยือกใหญ่ จุดที่คนมุงดูมากที่สุดคือช่างปั้นน้ำตาล (糖画) ที่หยอดน้ำตาลร้อนเป็นรูปสัตว์ต่างๆ และช่างปั้นแป้ง (面人) ที่ปั้นตุ๊กตาแป้งสีสดเป็นตัวการ์ตูนหรือตัวละครงิ้ว — ดูฟรี ซื้อกลับได้
ปลายถนนเหอฟางฝั่งตะวันตกคือเชิงเขาอู๋ซาน เดินขึ้นไปไม่ไกลถึงหอเฉิงหวง (City God Pavilion) หอไม้สูงที่มองลงมาเห็นทั้งหลังคาเมืองเก่าและทะเลสาบซีหูในวันฟ้าใส เป็นจุดต่อยอดที่ดีหลังเดินถนนเสร็จ ถ้าเหนื่อยก็แค่เดินถนนพอ แต่ถ้ามีแรงเหลือ วิวจากบนนั้นคุ้มกับการปีน
วิธีเที่ยวถนนเหอฟางที่สนุกที่สุดคือเดินช้าๆ แล้วชิมไปเรื่อยๆ ของที่พลาดไม่ได้คือ เกาลัดคั่วน้ำตาล ร้อนๆ หอมๆ เต้าหู้เหม็นทอด ราดซอสเผ็ด และ เสี่ยวหลงเปา จากร้านเก่าแก่อย่างจื้อเว่ยกวน (知味观) ที่อยู่แถวนี้ ตบท้ายด้วย น้ำบ๊วยเย็น ที่ขายเป็นเหยือกใหญ่เกือบทุกแผง เปรี้ยวหวานชื่นใจดีในวันร้อน
ถ้าอยากกินจริงจังเป็นมื้อ ลองแวะร้านอาหารหางโจวแท้ๆ ที่มีให้เลือกตลอดถนน หรืออ่านต่อใน คู่มืออาหารริมทางหางโจว และ คู่มืออาหารหางโจวฉบับเต็ม ก่อนไป จะได้รู้ว่าจานไหนต้องสั่ง
ถนนเหอฟางเป็นย่านที่ร้านยาจีนตั้งรกรากกันมานานหลายร้อยปี ร้านที่ต้องแวะคือ หูชิงหยูถัง (胡庆余堂) ที่เป็นทั้งร้านขายยาและพิพิธภัณฑ์ เปิด 8.00–17.00 น. ค่าเข้า ~¥10 (~฿50) ภายในจัดแสดงเครื่องมือทำยาโบราณและมีชาสมุนไพรชิมฟรี นอกจากนี้ยังมี ฟางหุยชุนถัง (方回春堂) และ เป่าเหอถัง ที่ขายยาสมุนไพรและของบำรุงสุขภาพอยู่ในตึกไม้เก่าเช่นกัน
ถึงไม่ได้ซื้อยา การเดินเข้าไปดูตู้ยาไม้ใบใหญ่ กลิ่นสมุนไพร และช่างชั่งยาด้วยตาชั่งจีนโบราณ ก็เป็นประสบการณ์ที่หาดูยากในเมืองอื่น
ถนนเหอฟางถ่ายสวยได้สองช่วง — กลางวันได้รายละเอียดเรือนไม้ หลังคาโค้ง และป้ายร้านสีสด ส่วน ช่วงค่ำหลังตะวันตกดิน เป็นช่วงที่บรรยากาศดีที่สุด เพราะโคมแดงตามชายคาจะสว่างขึ้นทั้งถนน เรือนไม้ดูอบอุ่นขึ้นมาทันที
มุมที่นิยมคือยืนกลางถนนถ่ายตามแนวยาวให้เห็นเรือนไม้ลดหลั่นกันไปทั้งสองข้าง ส่วนใครอยากได้มุมสูง ให้เดินขึ้นไปที่หอเฉิงหวงบนเขาอู๋ซานที่ปลายถนน มองลงมาเห็นหลังคาเมืองเก่าเรียงกันเป็นทะเลกระเบื้องดำ สวยมากในวันฟ้าเปิด
ถนนเหอฟางอยู่ในเมืองเก่าทางใต้ของซีหู ไปได้ทั้งรถไฟฟ้าและเดินจากริมทะเลสาบ
เลือกพักย่านซีหูหรือใจกลางเมืองเก่า — เดินทางไปถนนเหอฟางและที่เที่ยวหลักได้สะดวก