จางเจียเจี้ย — ชาเถาว์ภูเขา
กับคาเฟ่ริมน้ำซีปู้เจีย

เครื่องดื่มที่เป็นตัวแทนจางเจียเจี้ยที่สุด — ชาทำจากยอดไม้เถาป่าบนภูเขาแดง ตากจนมีผงขาวฟลาโวนอยด์เคลือบใบ ชงออกมาเป็นน้ำสีเหลืองอำพัน ขมนิดตอนแรกแล้วหวานชุ่มคอ ไม่มีคาเฟอีนแรง ดื่มร้อนหรือเย็นก็ได้ คนถิ่นดื่มแก้เหนื่อยแก้ร้อนใน เป็นเครื่องดื่มที่ราคาเบาที่สุดและหาง่ายที่สุด ตามร้านชา ร้านของฝาก และร้านอาหารถู่เจียทั่วเมือง ดื่มไปก็เหมือนได้ดื่มภูเขาของจางเจียเจี้ย

เครื่องดื่มที่อ่านดูแปลกแต่คือมรดกถู่เจียแท้ๆ — ใบชาผัดในน้ำมันจนหอม ต้มเป็นน้ำชารสกลมกล่อม ใส่ขิงกระเทียม แล้วราดลงบนข้าวพอง ถั่วลิสง วอลนัท ถั่วเหลือง และข้าวโพดคั่ว กลายเป็นเครื่องดื่มกึ่งมื้ออาหารที่หอม กรอบ และชุ่มคอ ชาวถู่เจียในจางเจียเจี้ยและเซียงซีดื่มมันเป็นมารยาทการต้อนรับแขก และดื่มในเทศกาล กลิ่นแรกอาจสะดุดแต่จิบไปจะติดใจ ลองสักชุดแล้วจะเข้าใจวัฒนธรรมการดื่มของคนภูเขาที่นี่

เก๋อเกิน (葛根 kudzu) คือรากเครือภูเขาที่ชาวถู่เจียใช้เป็นทั้งอาหารและยา รากนำมาทำเป็นผงและชาชงดื่ม รสจืดอมหวานบางๆ เย็นคอ คนถิ่นดื่มแก้ร้อนใน ดับกระหายหลังเดินเขา และเชื่อว่าดีต่อร่างกาย เป็นเครื่องดื่มเรียบง่ายที่หาได้ตามร้านของฝากและร้านขายสมุนไพรรอบอุทยาน บางที่ขายเป็นผงเก๋อเกินชงเองที่บ้านได้ด้วย เป็นอีกหนึ่งรสของภูเขาจางเจียเจี้ยที่ลองได้ง่ายและราคาเบา

ถนนซีปู้เจีย (溪布街) ในอู่หลิงหยวนคือที่ที่กาแฟตะวันตกมาเจอภูเขาจางเจียเจี้ย ถนนคนเดินริมลำธารที่เต็มไปด้วยบาร์ริมน้ำ คาเฟ่ ร้านอาหาร และร้านของพื้นเมืองถู่เจีย-เหมียว กลางคืนไฟสีจะเปิดสว่างสะท้อนผิวน้ำ บาร์เปิดดนตรีสดคึกคัก แต่ก็มีร้านนั่งจิบกาแฟเงียบๆ ฟังเพลงเบาๆ ให้เลือก เป็นจุดนัดพบของนักเดินเขาจากทั่วโลกที่มาพักก่อนหรือหลังลุยอุทยานทั้งวัน บอกตรงๆ ว่าวันนี้ที่นี่เป็นย่านนักท่องเที่ยวเต็มตัว ราคาสูงกว่าในเมือง แต่บรรยากาศนั่งริมน้ำยามค่ำก็มีเสน่ห์เฉพาะตัว

นอกจากย่านอุทยานที่เน้นนักท่องเที่ยว ตัวเมืองจางเจียเจี้ยเองก็มีคาเฟ่ specialty รุ่นใหม่เปิดเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ร้านอิสระเล็กๆ ที่จริงจังเรื่องเมล็ด เสิร์ฟ pour-over และ latte สม่ำเสมอ บรรยากาศเงียบกว่าและคนท้องถิ่นมากกว่าอู่หลิงหยวน บางร้านเล่นกับวัตถุดิบถิ่นอย่างเอาชาเถาว์มาผสมในเครื่องดื่มพิเศษ ถ้าคุณดื่มกาแฟจริงจังและอยากหนีความวุ่นวายของย่านอุทยานมานั่งพักสบายๆ ร้านพวกนี้ในเมืองคือทางเลือกที่ดี และราคาเบากว่าด้วย

ถ้าอยากดื่มแบบคนจางเจียเจี้ยจริงๆ ในราคาเบาที่สุด ให้มองหาร้านชาเล็กๆ ที่กระจายอยู่ทั่วเมืองและในย่านต้าหยงฝู่เฉิง ร้านพวกนี้เสิร์ฟชาเถาว์ ชารากเก๋อเกิน และชาท้องถิ่นในราคาไม่กี่หยวน เติมน้ำร้อนได้เรื่อยๆ บรรยากาศไม่หรูแต่เป็นของจริง คนถิ่นนั่งคุยกันทั้งวัน เป็นเครื่องดื่มในชีวิตประจำวันของจางเจียเจี้ยที่ราคาถูกที่สุดและเป็นถิ่นแท้ที่สุด นั่งจิบชาเถาว์ร้อนๆ หลังเดินเขามาทั้งวันแล้วจะเข้าใจว่าทำไมคนที่นี่ผูกพันกับชาภูเขา

เครื่องดื่มที่สรุปตัวตนจางเจียเจี้ยได้ในถ้วยเดียว — ชาจากยอดไม้เถาป่าบนภูเขาแดง มีผงขาวฟลาโวนอยด์เคลือบใบ ชงเป็นน้ำสีเหลืองอำพัน ขมนิดแล้วหวานชุ่มคอ ไม่มีคาเฟอีนแรง ดื่มได้ทั้งวัน ราคาเบาที่สุดและหาง่ายที่สุด เป็นจุดเริ่มที่ดีที่สุดถ้าอยากรู้จักรสภูเขาของเมืองนี้ ลองสักถ้วยแล้วซื้อซองกลับเป็นของฝาก

เครื่องดื่มร้อนที่ทำจากใบชาผัดในน้ำมันจนหอม ต้มเป็นน้ำชา ใส่ขิงกระเทียม แล้วราดบนข้าวพอง ถั่วลิสง วอลนัท ถั่วเหลือง และข้าวโพดคั่ว กลิ่นแรกอาจสะดุดแต่จิบไปจะติดใจ เป็นเครื่องดื่มกึ่งมื้ออาหารที่ชาวถู่เจียดื่มเป็นมารยาทต้อนรับแขก ถือเป็นมรดกวัฒนธรรมของถู่เจียที่ต้องลองสักครั้ง

รากเครือเก๋อเกิน (kudzu) ที่ชาวถู่เจียใช้เป็นทั้งอาหารและยา นำมาทำเป็นผงและชาชงดื่ม รสจืดอมหวานบางๆ เย็นคอ คนถิ่นดื่มแก้ร้อนใน ดับกระหายหลังเดินเขา หาได้ตามร้านของฝากและร้านสมุนไพรรอบอุทยาน บางที่ขายเป็นผงชงเองได้ เป็นอีกหนึ่งรสของภูเขาจางเจียเจี้ยที่ลองได้ง่ายและราคาเบา

คาเฟ่รุ่นใหม่ในจางเจียเจี้ยบางร้านเล่นกับวัตถุดิบประจำเมือง เอาชาเถาว์มาผสมในลาเต้หรือเครื่องดื่มเย็น เป็นการจับเอาของถิ่นแท้ของภูเขามาใส่ในแก้วทันสมัย รสหวานอมขมอ่อนๆ แบบที่หาที่อื่นไม่ค่อยได้ ถ้าเจอร้านที่มีเมนูนี้ลองสักแก้ว เป็นการดื่มกลิ่นจางเจียเจี้ยในเวอร์ชันคาเฟ่ที่เป็นเอกลักษณ์ของเมืองนี้