หม้อไฟฉงชิ่ง (火锅)
มาล่าน้ำมันวัว เผ็ดร้อนที่สุดในจีน

ถ้าจะสั่งของจุ่มได้แค่อย่างเดียว คนฉงชิ่งสั่งผ้าขี้ริ้ว — ผ้าขี้ริ้ววัวสดหั่นเป็นแผ่นกลีบบาง จุ่มในช่องไฟแรงสุดด้วยคาถา 七上八下 (เจ็ดขึ้นแปดลง) คือคีบจุ่มขึ้น-ลงราว 7-8 ครั้ง รวม 10-15 วินาที พอเริ่มม้วนงอคือยกขึ้นจุ่มถ้วยน้ำมันกินเลย เนื้อจะกรอบเด้งสะใจ ถ้าทิ้งไว้นานเกินจะเหนียวเหมือนยางทันที

คู่หูของผ้าขี้ริ้วที่คนฉงชิ่งรักพอกัน — ลำไส้เป็ดเส้นยาวสด คีบปลายไว้แล้วแกว่งจุ่มในน้ำซุปเดือดราว 15-20 วินาทีเท่านั้น ลำไส้จะหดตัวขดเป็นเกลียวและกรอบเด้ง รสสัมผัสคล้ายกำลังเต้นในปาก ฟังดูน่ากลัวสำหรับมือใหม่ แต่พอลองแล้วมักติดใจ — นี่คือเสน่ห์ของหม้อไฟฉงชิ่งที่กล้าใช้เครื่องในอย่างภาคภูมิ

หลายคนเข้าใจผิดว่าหวงโหวคือหลอดอาหาร แต่จริงๆ คือหลอดเลือดใหญ่จากหัวใจวัวหรือหมู หั่นเป็นชิ้น รสสัมผัสกรุบกรอบเฉพาะตัวที่ไม่เหมือนของอื่นในหม้อ ดูดซับน้ำซุปมาล่าได้ดี จุ่มในช่องไฟแรงประมาณ 20-30 วินาที เป็นของจุ่มสายเครื่องในที่อยู่คู่หม้อไฟฉงชิ่งมานาน คนกินเป็นจะสั่งคู่กับผ้าขี้ริ้วและลำไส้เป็ดเสมอ

ตรงข้ามกับของที่ต้องรีบกิน — เลือดเป็ดก้อนสี่เหลี่ยมนิ่มลื่นเป็นของที่ ยิ่งตุ๋นนานยิ่งอร่อย วางลงช่องมุมไฟอ่อนแล้วปล่อยไว้ได้ทั้งมื้อ เนื้อเลือดจะดูดซับน้ำซุปมาล่าจนชุ่มฉ่ำ เนื้อเนียนนุ่มละลายในปาก รสเผ็ดหอมซึมเข้าถึงข้างใน เป็นของที่คนฉงชิ่งสั่งไว้แต่ต้นมื้อแล้วค่อยๆ ตักกินตอนท้าย ราคาถูกแต่อร่อยเกินราคา

ของจุ่มที่ไม่หวือหวาแต่อยู่ทุกโต๊ะ — เนื้อกระป๋อง (luncheon meat) หั่นเป็นชิ้นหนา จุ่มในน้ำซุปมาล่าให้ขอบนอกซึมน้ำซุปเผ็ดหอม เนื้อในยังนุ่ม กินง่าย เด็กๆ ชอบ และตัดความเข้มของเครื่องในได้ดี เป็นของที่มือใหม่หม้อไฟฉงชิ่งจุ่มได้สบายใจ ไม่ต้องลุ้นเรื่องรสสัมผัส จุ่มไม่นานก็พร้อมกิน

เนื้อวัวสดหั่นบางหมักให้นุ่ม จุ่มในน้ำซุปแค่ไม่กี่วินาทีพอเปลี่ยนสีก็กินได้ทันที เนื้อจะนุ่มลิ้นและเก็บความฉ่ำไว้เต็มที่ ถ้าจุ่มนานเกินจะแข็งและเหนียว เป็นของจุ่มสายเนื้อที่คนไม่อินเครื่องในเลือกได้สบายใจ จุ่มถ้วยน้ำมันงากระเทียมแล้วเข้าปาก — มัน เผ็ด หอม นุ่ม ครบในคำเดียว