ของกินเล่นเซียะเหมิน
8 ขนมหมิ่นหนานที่ต้องลอง

นี่คือหน้าตาของของกินเล่นเซียะเหมิน — ปอเปี๊ยะสดที่ ไม่ทอด ใช้แผ่นแป้งบางเหนียวนุ่มห่อไส้ ผักตุ๋นรวม ทั้งแครอท หน่อไม้ ถั่วงอก กะหล่ำ ที่เคี่ยวจนหวานนุ่ม แล้วโรย ถั่วลิสงป่น สาหร่ายทอดกรอบ ไข่หั่นฝอย และเครื่องทอด ก่อนม้วนเป็นแท่งอวบ กัดทีได้ทั้งความนุ่มหวานของผัก ความหอมมันของถั่ว และความกรอบของสาหร่ายในคำเดียว คนเซียะเหมินกินโป๋เปี้ยงกันมาแต่โบราณ โดยเฉพาะช่วงเทศกาลเช็งเม้ง แต่ทุกวันนี้หากินได้ทั้งปีตามตลาดและตรอกของกิน รสหวานเค็มกลมกล่อม คนไม่กินเผ็ดกินได้สบาย

ของหวานอุ่นๆ ที่คนเซียะเหมินกินตั้งแต่เช้า — ถั่วลิสงต้มจนเปื่อยนุ่มละลายในปาก ในน้ำเชื่อมใสๆ หวานพอดีไม่เลี่ยน เจ้าที่เป็นตำนานคือ หวงเจ๋อเหอ (黄则和) บนถนนจงซาน ที่เปิดมาตั้งแต่ปี 1945 คนท้องถิ่นนิยมสั่งคู่ ปาท่องโก๋กรอบๆ หรือหยอดไข่ดิบลงในชามร้อนๆ ให้ไข่สุกนุ่มในซุป กลายเป็นมื้อเช้าหรือของหวานเบาๆ ที่อิ่มสบายท้อง ร้านเก่าแบบนี้มักให้ซื้อคูปองก่อนแล้วไปรับของที่เคาน์เตอร์ ราคาย่อมเยามาก เป็นจุดแวะชิมง่ายๆ ระหว่างเดินเล่นถนนจงซาน

บ๊ะจ่างหมิ่นหนานที่เซียะเหมินทำเป็นเอกลักษณ์ — ข้าวเหนียวผัดกับน้ำซอสจนหอม ห่อใส้แน่นด้วย หมูสามชั้นหมัก เห็ดหอม เกาลัด กุ้งแห้ง และไข่แดงเค็ม แล้วห่อใบไผ่นึ่งจนข้าวนุ่มหนึบซึมรสเครื่องเต็มเม็ด คำว่า "เซา" (烧) หมายถึงเสิร์ฟร้อนๆ ตอนกินจะ ราดซอสพิเศษที่ผสมซอสถั่ว ซอสซาเต๊ะ และพริกหวาน ให้รสจัดขึ้น หอมมันกลมกล่อม นี่คือบ๊ะจ่างที่เครื่องแน่นและรสเข้มกว่าบ๊ะจ่างทั่วไป กินลูกเดียวก็อยู่ท้อง เป็นของกินเล่นที่หนักหน่อยแต่คุ้มค่าคำ

ของทอดยอดฮิตของหมิ่นหนานที่เห็นแล้วต้องสั่ง — เอา หมูสับผสมหัวหอม แห้ว และเครื่องเทศห้าอย่าง (五香) มาห่อด้วย ฟองเต้าหู้แผ่นบาง เป็นม้วนยาวแล้วทอดจนผิวกรอบสีทอง ข้างในยังนุ่มฉ่ำ ตอนเสิร์ฟจะหั่นเป็นท่อนพอดีคำ จิ้มกับซอสหวานหรือซอสซาเต๊ะ ที่ตัดความมัน บางร้านเสิร์ฟคู่หัวไชเท้าดองและผักสด กัดทีได้ทั้งความกรอบนอกนุ่มในและกลิ่นห้าเครื่องเทศหอมๆ เป็นของกินเล่นเค็มๆ ที่กินเพลินมาก เหมาะสั่งแชร์กันหลายคน

เมืองติดทะเลย่อมมีลูกชิ้นปลาดี — ลูกชิ้นปลาหมิ่นหนานทำจาก เนื้อปลาสดบดจนเด้งหนึบ ตัวที่ขึ้นชื่อคือแบบ สอดไส้หมูสับไว้ตรงกลาง กัดทีเด้งข้างนอกแล้วเจอไส้หมูฉ่ำข้างใน เสิร์ฟใน น้ำซุปใสๆ โรยขึ้นฉ่าย ต้นหอม และพริกไทยขาว รสกลมกล่อมเบาท้อง ลูกชิ้นปลาเซียะเหมินกับฝูโจวเป็นญาติกัน แต่ละร้านมีสูตรไส้และความเด้งต่างกันไป เป็นของกินเล่นน้ำๆ ที่กินแก้เลี่ยนจากของทอดได้ดี และเป็นอีกจานที่คนไม่กินเผ็ดกินได้สบาย

ของฝากขึ้นชื่อจากเกาะกู่ลั่งหยี่ — พายแป้งชั้นบางกรอบไส้แน่น แบบคลาสสิกคือ ไส้ถั่วเขียวกวนหวานละมุน เนื้อเนียนนุ่ม ส่วนแบบเค็มมี ไส้หมูเค็มหวาน ที่หอมมัน แป้งหอมเนยอ่อนๆ กัดแล้วร่วนละลายในปาก เป็นของกินเล่นและของฝากที่คนซื้อกลับกันเป็นกล่อง บอกตรงๆ ว่าบนเกาะกู่ลั่งหยี่ราคาจะแพงและเป็นแบรนด์ขายนักท่องเที่ยวเยอะ ถ้าอยากได้รสดั้งเดิมราคาดี ลองมองหาร้านพายเก่าในเมืองเก่าฝั่งแผ่นดินใหญ่แทน คุ้มกว่าและรสไม่แพ้กัน

ขนมหนึบที่ทำสดตรงหน้า — แป้งข้าวเหนียวตำจนเหนียวนุ่ม ปั้นเป็นก้อนพอดีคำแล้ว คลุกถั่วลิสงป่นผสมน้ำตาลและงาคั่วหอมๆ กัดทีหนึบนุ่มหวานมันกำลังดี เป็นของกินเล่นโบราณของหมิ่นหนานที่แผงขายมักตำแป้งและคลุกถั่วให้ดูสดๆ ตรงนั้น บางเจ้าทำเป็นแบบเย็นเก็บในตู้ บางเจ้าทำร้อนๆ นุ่มกว่า ราคาไม่กี่หยวน เป็นของหวานปิดท้ายเบาๆ ที่เด็กๆ และคนชอบของหนึบถูกใจ หากินได้ตามตลาดและถนนของกินทั่วเมืองเก่า รวมถึงบนกู่ลั่งหยี่ (แต่บนเกาะราคาสูงกว่า)

หัวใจของรสเซียะเหมินอยู่ที่ ซอสซาเต๊ะ (沙茶) — ซอสถั่วผสมเครื่องเทศและกุ้งแห้งที่คนจีนโพ้นทะเลเอารสมาจากเอเชียอาคเนย์ คนเซียะเหมินเอาซอสนี้มา จิ้มไม้ปิ้ง ทั้งลูกชิ้น เต้าหู้ ผัก เครื่องในและอาหารทะเล แบบที่นิยมคือเสียบไม้ลวกในน้ำซุปแล้วจิ้มซอสซาเต๊ะข้นๆ หรือปิ้งย่างแล้วทาซอส รสหอมถั่ว เค็มหวาน ติดเผ็ดอ่อนๆ ที่คนไทยจะคุ้นลิ้นทันที กินเป็นไม้ๆ คิดราคาตามไม้ เลือกของที่ชอบเสียบเองได้ เป็นของกินเล่นยามเย็นที่สนุกและกินเพลินจนลืมนับไม้