วัดโพธิ์ (วัดพระเชตุพนฯ)
พระนอนทอง 46 เมตร และต้นตำรับนวดแผนไทยริมเจ้าพระยา

องค์พระก่ออิฐถือปูนปิดทองทั้งองค์ ยาว 46 เมตร สูง 15 เมตร นอนเต็มวิหารจนต้องเดินเลียบไปทีละช่วงเสา มุมที่คนต่อคิวถ่ายคือมุมเฉียงจากปลายพระบาทที่เก็บองค์พระได้ทั้งองค์ และอย่าดูแค่พระพักตร์ — ฝ่าพระบาทประดับมุกเป็นลวดลายมงคล 108 ประการคืองานละเอียดที่สุดของวิหารนี้ ขากลับแลกเหรียญราว ฿20 หย่อนลงบาตรทองเหลือง 108 ใบที่เรียงตามผนัง เสียงกังวานยาวๆ นั้นคือซาวด์ประจำวัดโพธิ์

วัดโพธิ์คือบ้านของโรงเรียนแพทย์แผนไทยและนวดแผนไทยที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศ และในวัดมีศาลานวดที่หมอนวดจากสำนักนี้นวดให้จริง — เดินเที่ยวจนเมื่อยแล้วมานวดเท้าหรือนวดตัวสักชั่วโมงคือการปิดทริปที่ถูกที่สุดในโลกเรื่องบรรยากาศ ลงชื่อหน้าศาลาแล้วรอเรียกคิว ช่วงบ่ายวันหยุดคิวยาวได้เป็นชั่วโมง ถ้าตั้งใจมานวดให้มาเช้าหรือหลัง 16.00 น.

เจดีย์ประธานสี่องค์ใหญ่หุ้มกระเบื้องเคลือบสีเขียว ขาว เหลือง น้ำเงิน สร้างประจำรัชกาลที่ 1 ถึง 4 ยืนเรียงกันกลางลานให้แสงเช้าและแสงเย็นเล่นสีต่างกันคนละแบบ รอบวัดยังมีเจดีย์รายรวมแล้ว 91 องค์ เดินซอกแซกหามุมเงียบๆ ได้เรื่อยๆ ระหว่างทางสังเกตตุ๊กตาหินยักษ์เฝ้าตามซุ้มประตู — อับเฉาที่ติดเรือสำเภามาตั้งแต่ยุคค้าสำเภา

ก่อนมีโรงเรียน คนไทยมาเรียนวิชากันที่นี่ — รัชกาลที่ 3 โปรดให้จารึกตำรายา ตำราหมอนวด วรรณคดี และความรู้สารพัดลงแผ่นหินติดไว้ตามศาลาราย ให้ใครก็ได้เข้ามาอ่าน จารึกชุดนี้ได้ขึ้นทะเบียนมรดกความทรงจำแห่งโลกของยูเนสโก เดินดูคู่กับรูปปั้นฤๅษีดัดตนท่าต่างๆ บนเขามอหินในสวน แล้วจะเห็นว่าท่านวดที่เพิ่งโดนนวดมาจากศาลา มีต้นตำรับเขียนไว้ตรงนี้เอง

เสน่ห์ของวัดโพธิ์คือทำเลที่เดินต่อได้ทันที — ออกประตูฝั่งแม่น้ำคือย่านท่าเตียน ตึกแถวเก่าที่ตอนนี้เต็มไปด้วยคาเฟ่และร้านอาหารริมน้ำ จากท่าเรือมีเรือข้ามฟากราคาราว ฿5 วิ่งไปวัดอรุณฝั่งธนบุรีในไม่กี่นาที ขึ้นพระปรางค์ช่วงบ่ายแก่ แล้วกลับมานั่งร้านฝั่งท่าเตียนตอนเย็นดูพระอาทิตย์ตกหลังพระปรางค์ — นี่คือครึ่งวันที่ดีที่สุดช่วงหนึ่งของกรุงเทพฯ