วัดอรุณราชวราราม (วัดแจ้ง)
พระปรางค์ทรงขอมริมเจ้าพระยา และพระอาทิตย์ตกที่สวยที่สุดของกรุงเทพฯ

จากฝั่งตรงข้ามพระปรางค์ดูเหมือนหินแกะสลักสีครีม แต่พอเดินเข้าไปใกล้จะเห็นว่าทั้งองค์คือโมเสกขนาดยักษ์ — เศษกระเบื้องเคลือบจีนหลากสี ถ้วยชาม และเปลือกหอยถูกเรียงเป็นลายดอกไม้และลายพรรณพฤกษาทีละชิ้นด้วยมือ เล่ากันว่าส่วนหนึ่งมาจากกระเบื้องถ่วงเรือสำเภาจีนสมัยต้นรัตนโกสินทร์ รอบฐานยังมียักษ์แบกและรูปปั้นทหารจีนให้หาดูอีกเพียบ เผื่อเวลาเดินดูรอบองค์สัก 45 นาทีเป็นอย่างน้อย

ไฮไลต์ที่หลายคนมาเพื่อสิ่งนี้ — บันไดขึ้นฐานพระปรางค์ชันมากจนต้องใช้มือจับราวช่วยดึงตัวขึ้น ความหมายเชิงสัญลักษณ์คือการขึ้นเขาพระสุเมรุไม่ควรง่าย ขึ้นไปถึงระเบียงชั้นกลางจะได้วิวแม่น้ำเจ้าพระยา พระบรมมหาราชวัง และวัดโพธิ์จากมุมที่หาที่ไหนไม่ได้ ขาลงให้หันข้างหรือถอยหลังลงช้าๆ ใส่รองเท้าที่ยึดเกาะดี ไม่เหมาะกับคนเข่าไม่ดี และบางช่วงอาจปิดบูรณะ — ถึงขึ้นไม่ได้ ดูจากลานก็ยังคุ้มค่าเข้า

วิธีไปวัดอรุณที่ดีที่สุดไม่ใช่รถ แต่เป็นเรือข้ามฟากจากท่าเตียน จ่ายแค่ราว ฿5 แล้วได้มุมพระปรางค์ค่อยๆ ใหญ่ขึ้นกลางแม่น้ำที่สวยกว่ามุมไหนบนฝั่ง เรือออกถี่ทั้งวัน ไม่ต้องดูตารางเวลา ขากลับก็นั่งเรือลำเดิมกลับมาฝั่งท่าเตียนเพื่อต่อวัดโพธิ์หรือหาร้านริมน้ำนั่งต่อได้เลย ถือเป็นค่าตั๋ว "ล่องเรือเจ้าพระยา" ที่ถูกที่สุดในกรุงเทพฯ

ความจริงที่หลายคนเพิ่งรู้หน้างาน: ตอนพระอาทิตย์ตก คนที่อยู่ "ใน" วัดอรุณเห็นแค่ลานวัด แต่คนที่อยู่ฝั่งตรงข้ามแม่น้ำเห็นพระปรางค์ทั้งองค์ตัดกับฟ้าสีส้ม เพราะพระอาทิตย์ตกหลังวัดพอดี แผนที่ดีคือเข้าวัดช่วงบ่ายแก่ๆ แล้วนั่งเรือกลับมาฝั่งท่าเตียนก่อนเย็น หาที่นั่งริมน้ำหรือร้านดาดฟ้าที่หันหน้าเข้าหาพระปรางค์ รอจนไฟส่องเปิดหลังฟ้ามืด — ได้สองโชว์ในเย็นเดียว

วัดอรุณเป็นพระอารามหลวง ต้องแต่งกายสุภาพ: เสื้อมีแขน กางเกงหรือกระโปรงคลุมเข่า เลี่ยงสายเดี่ยว เสื้อกล้าม ขาสั้น และเลกกิ้งรัดรูป กฎเข้มน้อยกว่าพระบรมมหาราชวังนิดหน่อย แต่เจ้าหน้าที่ดูจริง ถ้าแต่งมาไม่ครบมีผ้าคลุมให้เช่าใกล้ทางเข้าราคาไม่กี่สิบบาท ในเขตโบสถ์ถอดหมวก-รองเท้า พูดเบาๆ และถ่ายรูปคนที่กำลังไหว้พระอย่างเกรงใจ ส่วนชุดไทยเช่าถ่ายรูป (มีร้านเช่าหลายร้านแถววัด) ใส่เข้าวัดได้และเข้ากับฉากมาก