เปิดถ้วยโหย่วฉา มีอะไรอยู่ข้างใน
น้ำชาคือพระเอก แต่ของกรอบที่ลอยอยู่ข้างบนคือสิ่งที่ทำให้มันกลายเป็นมื้อ
1
น้ำซุปสีเขียวขุ่นที่ได้จากใบชาเขียวเจียวกับน้ำมัน ขิง กระเทียม แล้วตำจนแหลกก่อนเติมน้ำต้ม รสเค็มนำ ขมอ่อนๆ จากชา หอมกลิ่นเจียว ดื่มร้อนจากถ้วยเล็ก เป็นรสที่แปลกในคำแรกแต่ติดในคำที่สาม น้ำชาดีๆ จะ ใสแต่กลมลึก ไม่ฝาดจนเฝื่อน
ข้าวเหนียวอบหรือทอดจนพองกรอบ ใส่ลงในถ้วยก่อนราดน้ำชาร้อนทับ มันคือพระรองที่สำคัญที่สุด เพราะ ความหวานมันของข้าวพองคือสิ่งที่เปลี่ยนความขมของชาให้กลายเป็นหวาน พอชาซึมเข้าข้าว ข้าวจะนุ่มหนึบขึ้นนิดแต่ยังมีความกรอบ ตักกินตามน้ำชาแล้วรสจะกลมขึ้นทันที
ถั่วลิสงคั่วหรือทอดโรยลงถ้วย ให้ความมันและกลิ่นหอม บางร้านใส่ แป้งทอดกรอบ (馓子) เส้นเล็กๆ กรอบร่วน หรือข้าวเหนียวทอด งาขาว ลงไปด้วย ทั้งหมดนี้ลอยอยู่บนผิวน้ำชา ทำให้แต่ละคำมีทั้งน้ำ ทั้งของเคี้ยว ทั้งความมัน — นี่คือเหตุผลที่โหย่วฉาถึงอิ่มท้องพอเป็นมื้อได้จริง
โหย่วฉาแท้ๆ ไม่ได้มาถ้วยเดียวจบ แต่มากับ ของกินเล่นวางเต็มโต๊ะ ให้หยิบกินคู่กับชาไปเรื่อยๆ — ขนมข้าวใบเหมียงสีเขียว (艾叶粑) ข้าวเหนียวห่อ เผือกทอด ไส้กรอกถิ่น ของทอดจิปาถะ สั่งมาวางกลางโต๊ะแล้วทุกคนหยิบกินร่วมกัน เติมชาไปเรื่อยๆ จนอิ่ม เป็นมื้อที่ กินยาว ไม่รีบ และเป็นเรื่องของการนั่งคุยกัน พอๆ กับเรื่องกิน