เฉินเจียฉือ (陈家祠)
หอตระกูลที่ทุกตารางนิ้วคืองานฝีมือ

นี่คือซิกเนเจอร์ของเฉินเจียฉือที่คนถ่ายรูปมากที่สุด สันหลังคาทั้ง 11 สันบนหลังคาห้องโถงต่างๆ ถูกประดับด้วยตุ๊กตาปั้นเซรามิกจากเตาซื่อวัน (Shiwan) เมืองโฝซาน เรียงเป็นฉากเล่าเรื่อง — ตัวละครจากงิ้ว เทพเจ้า มังกร หงส์ ปลา และลวดลายดอกไม้ สีสดทนแดดฝนมากว่าร้อยปี ถ้ามองใกล้ๆ จะเห็นว่าแต่ละตัวมีสีหน้าท่าทางไม่ซ้ำกัน ช่างตั้งใจให้ดูสนุกตั้งแต่ระยะไกลไปจนถึงระยะประชิด

เมื่อก้าวเข้าห้องโถงให้แหงนมองคานและขื่อเหนือหัว แทบทุกชิ้นถูกแกะสลักเป็นภาพ — ฉากตำนานสามก๊ก เรื่องเล่าพื้นบ้าน นกและดอกไม้มงคล ฉากกั้นไม้บางผืนแกะลึกทะลุหลายชั้นจนมองเห็นมิติหน้า-หลัง งานไม้ที่นี่ส่วนใหญ่ทำจากไม้เนื้อแข็งแล้วลงรักปิดทอง สะท้อนทั้งฝีมือและกำลังทรัพย์ของตระกูลเฉินในยุคนั้น เดินช้าๆ แล้วสังเกตรายละเอียดเล็กๆ จะเพลินมาก

งานแกะอิฐ (砖雕) ของกวางตุ้งขึ้นชื่อเรื่องความละเอียด — ช่างสลักลงบนอิฐเทาเผาแล้วทีละก้อนให้เป็นภาพทิวทัศน์ ดอกไม้ และฉากเรื่องเล่า บางแผงใหญ่เท่ากำแพงทั้งด้าน เมื่อแสงเฉียงสาดจะเห็นมิติชัดเหมือนภาพนูน ส่วนงานหิน (石雕) เน้นที่เสา ฐานเสา และราวบันได สลักจากหินแกรนิตเป็นลายสัตว์มงคลและดอกไม้ ทั้งสองอย่างทำหน้าที่ตกแต่งและรับน้ำหนักไปพร้อมกัน เป็นตัวอย่างว่าช่างหลิงหนานคิดเรื่องความงามกับการใช้งานควบคู่กันเสมอ

เดินทะลุจากประตูหน้าไปด้านหลัง คุณจะผ่านห้องโถงเป็นชั้นๆ คั่นด้วยลานโล่งที่เปิดให้แสงและลมเข้า ผังแบบนี้เป็นแบบฉบับของหอตระกูลจีนโบราณที่ใช้เป็นทั้งสำนักศึกษาและหอบูชา — สมมาตรซ้าย-ขวา มีแกนกลางชัดเจน ลานกลางช่วยให้อาคารไม้อยู่สบายในอากาศร้อนชื้นของกว่างโจว ลองหาจังหวะยืนกลางลานแล้วมองทะลุประตูหลายชั้นไปพร้อมกัน เป็นมุมที่เห็นความตั้งใจของผังทั้งหมด

ห้องโถงรอบๆ ถูกจัดเป็นพื้นที่จัดแสดงของ พิพิธภัณฑ์ศิลปะพื้นบ้านกวางตุ้ง รวมงานหัตถกรรมชั้นครูจากทั่วมณฑล ไฮไลต์ที่คนพูดถึงคือ ลูกบอลงาช้างแกะซ้อนหลายชั้น ที่หมุนได้อิสระทั้งที่แกะจากงาช้างก้อนเดียว นอกจากนี้ยังมีงานปักผ้ากวางตุ้ง เครื่องเคลือบซื่อวัน เครื่องเงิน และพัดงาช้าง ตั๋ว ¥10 ใบเดียวเข้าได้ทั้งชมตัวอาคารและนิทรรศการ ถือว่าคุ้มมากสำหรับสิ่งที่ได้เห็น