เดินใต้แนวระเบียงตึกฉีโหลวที่ทอดยาวเป็นกิโล หลบแดดหลบฝนแบบคนกวางโจวมาเกือบร้อยปี — กินติ่มซำร้านดั้งเดิม ดูปูนปั้นเก่า แล้วเดินต่อไป Shamian Island ได้สบาย
ลองนึกภาพ: คุณเดินอยู่ใต้แนวหลังคาที่ทอดยาวต่อเนื่องกันเป็นกิโล แดดกวางโจวร้อนเปรี้ยงอยู่ข้างนอก แต่ทางเดินที่คุณอยู่กลับร่มเย็น เพราะชั้นบนของตึกแถวยื่นออกมาคร่อมหัวคุณไว้ ข้างบนเป็นระเบียงปูนปั้นลายเก่า หน้าต่างไม้บานเกล็ด สีจางลงตามอายุเกือบร้อยปี ข้างล่างเป็นร้านขายผ้า ร้านทอง ร้านขนม และกลิ่นติ่มซำลอยออกมาจากร้านที่เปิดมาตั้งแต่รุ่นปู่ — นี่คือ ซ่างเซี่ยจิ่ว หัวใจของย่านเมืองเก่ากวางโจวฝั่งตะวันตก
ซ่างเซี่ยจิ่ว (上下九 อ่านว่า ซ่าง-เซี่ย-จิ่ว) คือถนนคนเดินในเขต ลี่วาน (Liwan) ที่เรียงรายด้วย ตึกแถวฉีโหลว (骑楼 qilou) — ตึกแถวสไตล์ทางใต้ของจีนที่ชั้นล่างเว้นเป็นทางเดินมีหลังคาคลุมตลอดแนว เกิดในยุคทศวรรษ 1920–1930 ซึ่งกวางโจวเป็นเมืองท่าค้าขายกับต่างชาติ สถาปัตยกรรมจึงเป็นแบบ ลิงหนาน (Lingnan) ผสมตะวันตก เป็นเอกลักษณ์ที่หาดูได้ยากแล้วในจีนยุคนี้
สิ่งที่ทำให้ที่นี่ต่างจากถนนช้อปปิ้งทั่วไปคือ เข้าฟรี เดินได้ตลอด และยังเป็นที่ตั้งของร้านอาหารกวางตุ้งเก่าแก่อย่าง Tao Tao Ju (陶陶居) กับ Lin Heung Lou (莲香楼) ที่เสิร์ฟติ่มซำแบบ yum cha ดั้งเดิมมาตั้งแต่ปลายราชวงศ์ชิง — มาที่เดียวได้ทั้งสถาปัตยกรรมเก่า ของกินดั้งเดิม และบรรยากาศกวางโจวแบบที่คนรุ่นเก่ายังคุ้นเคย
ทั้งสถาปัตยกรรม ของกิน และของช้อป — แต่ละอย่างมีเรื่องเล่าของตัวเอง
พระเอกตัวจริงของถนนเส้นนี้ ตึกแถวที่ชั้นล่างเว้นเป็นทางเดินมีหลังคาคลุมต่อเนื่องกันยาวเป็นกิโล ออกแบบให้เดินช้อปได้โดยไม่โดนแดดหรือฝนแบบเมืองร้อนชื้นทางใต้ ชั้นบนยื่นออกมาคร่อมทางเดิน ประดับด้วยปูนปั้น ระเบียง และหน้าต่างไม้แบบลิงหนานผสมโคโลเนียล ลองเงยหน้าดูชั้นบน — รายละเอียดสวยกว่าที่คิดมาก
หนึ่งในร้านน้ำชาที่เก่าแก่ที่สุดของกวางโจว ขึ้นชื่อเรื่องติ่มซำดั้งเดิมและวัฒนธรรม "อิ๋มฉ่า" (yum cha) คือนั่งจิบชาร้อนแล้วสั่งฮะเก๋า ขนมจีบ ซาลาเปาทีละเข่งมากินช้าๆ บรรยากาศร้านยังเก่าแบบดั้งเดิม คนกวางโจวมาตั้งแต่รุ่นปู่ — แนะนำมาช่วงเช้าถึงสายเพื่อเลี่ยงคิว
ร้านที่ขึ้นชื่อเรื่องขนมไหว้พระจันทร์ไส้เมล็ดบัว (จึงได้ชื่อ "เหลียงเซียง" แปลว่ากลิ่นหอมของบัว) และขนมกวางตุ้งโบราณ ชั้นล่างขายขนมเป็นของฝาก ชั้นบนเป็นห้องน้ำชาเสิร์ฟติ่มซำ ถ้ามาช่วงเทศกาลไหว้พระจันทร์ คิวซื้อขนมยาวมาก เพราะเป็นตำนานของกวางโจว
ย่านนี้เป็นแหล่งค้าผ้า ผ้าไหม และทองรูปพรรณมานาน ในตรอกข้างเคียงยังมีตลาดผ้า (ตลาด Zhongda ผ้าและตลาดค้าส่งอยู่ไม่ไกล) ส่วนบนถนนหลักมีร้านทองและร้านของกินเล่นแทรกตลอดแนว ถึงหลายร้านจะเป็นของฝากนักท่องเที่ยว แต่ก็ยังเห็นร้านดั้งเดิมที่คนท้องถิ่นใช้จริงปนอยู่
นอกจากติ่มซำร้านนั่ง ตามทางเดินยังมีของกินเล่นให้ลองเดินกิน เช่น ขนมถ้วยน้ำตาลแดง เต้าหู้นมนึ่ง ขนมเปี๊ยะสด และน้ำเต้าหู้ — เป็นพื้นที่ที่จับคู่กับคู่มือสตรีทฟู้ดได้ดี ถ้าหิวก็เดินชิมไปเรื่อยๆ ได้ทั้งสาย
ทางที่ดีที่สุดคือเดินช้าๆ ตามแนวถนนคนเดิน แล้วคอยเงยหน้าดูชั้นบนของตึก เพราะรายละเอียดที่สวยที่สุด — ปูนปั้น ระเบียง หน้าต่างไม้ — อยู่เหนือระดับสายตา ทางเดินมีหลังคาฉีโหลวคลุมตลอด เดินสบายแม้แดดร้อนหรือฝนตก ใช้เวลาเดินดูแบบไม่รีบประมาณ 1 ชั่วโมง
เวลาดีที่สุดสำหรับถ่ายภาพคือ ช่วงเช้าถึงสาย ที่แสงนุ่มและคนยังไม่แน่น หรือ ช่วงค่ำ ที่ป้ายไฟร้านค้าเปิดและบรรยากาศคึกคัก เลี่ยงช่วงเที่ยงวันหยุดสุดสัปดาห์ที่คนเดินกันแน่นจนถ่ายรูปยาก
หัวใจของการมาซ่างเซี่ยจิ่วคือมื้อติ่มซำที่ Tao Tao Ju หรือ Lin Heung Lou วัฒนธรรมกวางตุ้งเรียกว่า "อิ๋มฉ่า" (yum cha) — นั่งจิบชาร้อน แล้วสั่งติ่มซำทีละเข่งมากินช้าๆ คุยกันยาวๆ สั่งฮะเก๋า (ก้านบ๊วยกุ้ง) ขนมจีบหมู ซาลาเปาหมูแดง ขนมหัวผักกาด และเอ้กทาร์ตเป็นพื้นฐาน
แนะนำมา มื้อเช้าถึงสาย เพราะเป็นเวลาอิ๋มฉ่าดั้งเดิมและคิวสั้นกว่ามื้อเที่ยง ราคาต่อหัวประมาณ ¥50–100 (~฿250–500) ขึ้นกับว่าสั่งกี่เข่ง ทั้งสองร้านมีเมนูภาพให้ชี้สั่งได้
ข้อดีที่สุดของทำเลซ่างเซี่ยจิ่วคือมัน เดินต่อไป Shamian Island (沙面) ได้ในระยะ 10–15 นาที — เกาะเล็กๆ ริมแม่น้ำที่เคยเป็นเขตเช่าของอังกฤษและฝรั่งเศส เต็มไปด้วยอาคารยุโรปเก่าใต้ร่มไม้ใหญ่ บรรยากาศตรงข้ามกับความคึกคักของซ่างเซี่ยจิ่วโดยสิ้นเชิง
เส้นทางคลาสสิกคือ: เช้ากินติ่มซำที่ซ่างเซี่ยจิ่ว เดินดูตึกฉีโหลว แล้วเดินผ่านตลาด Qingping ไปออก Shamian Island ช่วงบ่ายแก่ที่แสงสวย — ครบทั้งกวางโจวเก่าฝั่งคึกคักและฝั่งสงบในครึ่งวัน
วิธีที่ง่ายที่สุดคือรถไฟฟ้าใต้ดิน ซึ่งมีสองสถานีที่พาเข้าถนนเส้นนี้ได้
ย่านเมืองเก่ากวางโจวฝั่งตะวันตก — เดินถึงกันได้ในระยะใกล้