เดินไป กินไป — ทีละสาย
ไล่จากถนนนักท่องเที่ยวสายหลัก สู่ตรอกลับที่คนพื้นที่กินจริง
1
บอกตรงๆ ว่านี่คือถนนคนเดินที่เป็นไอคอนของกว่างโจว — เปิดเป็นถนนคนเดินสายแรกของจีนเมื่อปี 1995 ทอดยาว 1.2 กม. สองฝั่งคือตึกแถว ฉีโหลว (騎樓) สถาปัตยกรรมแบบ Lingnan ผสมยุโรป มีเสาโค้งให้เดินใต้ร่ม เสน่ห์อยู่ที่ตอนค่ำเมื่อไฟติดป้ายนีออนกับโคมแดงสว่างพร้อมกัน
ที่นี่มีตำนานร้านน้ำชาเก่าแก่: เถาเถาจวี (陶陶居) ร้อยกว่าปี ขึ้นชื่อกุ้งฮ่อก้าว (虾饺) กับซาลาเปาสับปะรด · กว่างโจวจิ่วเจีย (广州酒家) ตำนานไก่เหวินชาง · ส่วนของกินเดินรอบๆ มีร้านฉางเฟิ่นกุ้งสด Yin Ji และของหวานนมควาย Nanxin ให้ลอง แต่ต้องเลือกร้านให้ดี
2
ถนนปักกิ่งเป็นถนนการค้าที่เก่าแก่ที่สุดของกว่างโจว ค้าขายมาตั้งแต่ราชวงศ์ถัง จุดที่ทุกคนต้องหยุดดูคือ พื้นกระจกโบราณคดี กลางถนน — มองทะลุลงไปเห็นชั้นถนนเก่า 11 ชั้นซ้อนกัน ตั้งแต่ราชวงศ์ถังจนถึงยุคสาธารณรัฐ รวม 2,200 ปีอยู่ใต้ฝ่าเท้า กลายเป็นถนนคนเดินตั้งแต่ปี 1995 ยาวราว 1.5 กม.
ของกินเดินที่หาได้บนถนนสายนี้: เกาลัดคั่วร้อนๆ ในกระทะทราย · น้ำอ้อยคั้นสด · ฉางเฟิ่นและของว่างกวางตุ้งทั่วไป · ตอนกลางคืนไฟนีออนสวยมาก เหมาะเดินย่อยหลังมื้อเย็น แต่ของกินส่วนใหญ่เป็นเชนและร้านที่ทำเพื่อนักท่องเที่ยว
ถ้ามีเวลากินที่เดียวในกว่างโจว — มาที่นี่ ถนนซีหัวคือสายอาหารยาว 1.5 กม. ที่คนเรียกว่า "พิพิธภัณฑ์รสชาติที่ยังมีชีวิต" ราว 70% ของร้านเปิดมากว่า 20 ปี หลายร้านขึ้นทะเบียนเป็นมรดกวัฒนธรรมของกว่างโจว นี่ไม่ใช่ถนนที่จัดมาให้นักท่องเที่ยว แต่คือที่คนพื้นที่กินทุกวัน
ร้านที่ต้องล่า: Niulao (牛佬) ซุปเครื่องในวัว — น้ำซุปเคี่ยวด้วยเตาถ่านหลายชั่วโมง ผ้าขี้ริ้วกรอบ ไส้นุ่ม กินกับหัวไชเท้าหมักหวานเปรี้ยว · Fang Ji (芳记) ฉางเฟิ่น — แผ่นแป้งข้าวม้วนไส้เนื้อกับหมู จานละ ~¥5 (~฿25) เงินสดเท่านั้น · Fu Ji (富记) บะหมี่ลูกชิ้นปลา — ลูกชิ้นเด้ง หนังปลากรอบ น้ำซุปใสหวาน ชามละ ~¥10 (~฿50) · Tengyuan ซาลาเปาทอดกินคู่ซุปเครื่องในวัว
ถนนเป่าหัวกับตรอกซอยรอบๆ คือ "หลังบ้าน" ของย่านซ่างเซี่ยจิ่ว — เดินจากถนนคนเดินสายหลักไม่กี่นาทีก็เจอโลกอีกใบ ที่คนกว่างโจวกินจริงทุกวัน ไม่มีป้ายไฟเอาใจนักท่องเที่ยว มีแต่ร้านเล็กที่อยู่มานาน
ของที่ต้องลองในย่านนี้: โหลวปั๋วหนิวจ๋า (萝卜牛杂) — เครื่องในวัวกับหัวไชเท้าตุ๋นในน้ำซุปเครื่องเทศ สั่งใส่ถ้วยราดซอส กินเดินร้อนๆ เป็นของกินเล่นประจำเมือง · จีจ่ายปิ่ง (鸡仔饼) — ขนมอบกวางตุ้งแป้งกรอบรสหวานเค็มหอมมันหมูกับงา ของฝากคลาสสิกของลี่วาน · ลูกชิ้นปลาทอด/ลวก เสียบไม้กินเดิน · และดึกๆ บนถนนเป่าหัวมีร้านก๋วยเตี๋ยวซาเหอ (沙河粉) เปิดถึงดึกสำหรับคนหิวหลังเที่ยง
คนกวางตุ้งกินของหวานที่เรียกว่า "ถังสุ่ย" (糖水 น้ำตาล) เป็นวัฒนธรรม และถนนเหวินหมิงคือถนนของหวานที่ดังที่สุดของกว่างโจว ตึกแถวฉีโหลวสองฝั่งเต็มไปด้วยร้านของหวานเก่าแก่ที่อยู่มาหลายสิบปี
ของหวานที่ต้องลอง: ซวงผีไหน่ (双皮奶) นมควายนึ่งสองชั้น เนื้อเนียนนุ่มเหมือนพุดดิ้งเสิร์ฟอุ่นๆ — ร้านดังคือ ไป่ฮวา (百花甜品) ที่มี 4 สาขา สองสาขาอยู่ตรงสี่แยกเหวินหมิง เมนูเด็ดคือคัสตาร์ดไข่นมเนียนๆ · และ หนานซิ่น (南信牛奶甜品) ตำนานซวงผีไหน่อีกเจ้า · ถ้าอยากเลี่ยงความวุ่นวายของร้านดัง ร้าน เจินเจิน (珍珍甜品) เงียบกว่าและฝีมือสม่ำเสมอ เด่นเรื่องกะทิหอมกับบัวลอยเผือก
ถ้าถนนซีหัวคือกลางวัน ตลาดกลางคืนไท่ผิงคือตอนค่ำของลี่วาน — เป็นตลาดกินดึกที่คนพื้นที่ออกมานั่งเก้าอี้พลาสติกข้างทาง สั่งของเสียบไม้ปิ้งย่าง (烧烤) กับเบียร์เย็น บรรยากาศคึกคักจริงจังหลังพระอาทิตย์ตก
ของที่ขายเรียงราย: เนื้อ ไก่ เครื่องในเสียบไม้ย่างบนเตาถ่าน · หอยนางรมย่างราดกระเทียม · ของทอด · ผักย่าน · และของกินเล่นกวางตุ้งสารพัด เป็นที่ที่เห็นชีวิตกลางคืนของย่านเมืองเก่าได้ดีที่สุด
ต้องพูดตรงๆ ว่าตลาดกลางคืนในกว่างโจวมีการจัดระเบียบเป็นช่วงๆ แผงลอยอาจย้ายที่หรือเปลี่ยนเวลาเปิด ควรเช็กข้อมูลล่าสุดหรือถามคนพื้นที่ก่อน ถ้าไท่ผิงเงียบ ลองมองหาแผงปิ้งย่างในตรอกรอบถนนซีหัว/เป่าหัวแทน
7
กว่างโจวร้อนชื้นมากเกือบทั้งปีและฝนตกได้ทุกเมื่อ ฟู้ดฮอลล์ในห้างคือทางเลือกที่คนกว่างโจวใช้จริงเมื่ออากาศไม่เอื้อ — ไม่ใช่แค่ที่กินของนักท่องเที่ยว
ย่านเทียนเหอ (Tianhe) ศูนย์กลางเมืองใหม่ มีห้างใหญ่หลายแห่งติดสถานีรถไฟฟ้า Tianhe Sport Center / Shipaiqiao · Taikoo Hui และ K11 มีฟู้ดฮอลล์รวมร้านกวางตุ้ง เสฉวน และร้านติ่มซำดีๆ ในที่เดียว แอร์เย็น มีที่นั่ง · ข้อดีคือลองติ่มซำในห้างได้โดยไม่ต้องต่อคิวยาวเท่าร้านตำนาน และมีเมนูภาพ/ภาษาอังกฤษมากกว่าร้านตรอก เหมาะมากสำหรับมื้อกลางวันวันฝนตก