ราเม็ง ซูชิ ยากิโทริ
เมืองที่กินได้ทุกงบ ทุกวัน ไม่มีเบื่อ

เคยลองไหม — ราเม็งจากชามแรกที่ทำให้คุณนั่งนิ่งสักครู่แล้วถามตัวเองว่า "ทำไมชามที่บ้านไม่เคยอร่อยแบบนี้?" โตเกียวเป็นเมืองเดียวในโลกที่ราเม็งทุกสไตล์หาได้ในรัศมีสิบสถานีรถไฟ โชยุ (น้ำซุปใสซอสถั่ว) · ทงกตสึ (หมูข้น) · มิโซะ (ข้าวยำข้น) · ชิโอะ (เกลือใส) — แต่ละแบบคือโลกคนละใบ Tokyo Ramen Street ใต้ Tokyo Station รวม 8 ร้านชื่อดังไว้ในที่เดียว เริ่มต้นที่นี่ก็ไม่ผิดหวัง

ซูชิในโตเกียวคือ Edomae Sushi — สไตล์โบราณที่ข้าวอบด้วยน้ำส้มสายชูหมักสั้นและปลาจาก Tokyo Bay ถูกตัดและวางมาเพื่อกินในสองคำโดยไม่ต้องจิ้มซอส สตาร์ทที่ Tsukiji Outer Market ตอนเช้า — ร้านซูชิเปิดตั้งแต่ 05:30 น. ปลาออกจากตลาด Toyosu เมื่อไม่กี่ชั่วโมง อยากลอง Kaitenzushi สายพาน Sushiro หรือ Uobei ราคาเริ่มจานละ ¥130 ถ้าพร้อมลงทุน Omakase ชั้น Sukiyabashi Jiro Honten ที่ Ginza คือประสบการณ์ที่ชาตินี้ต้องลอง

เทมปุระที่ Asakusa Daikokuya ทอดในน้ำมันงาตั้งแต่ปี 1887 — แค่นี้บอกได้มากว่าเมืองนี้จริงจังกับเรื่องนี้แค่ไหน แป้งผสมเย็นจัดทอดด่วนในน้ำมันร้อน เปลือกบางโปร่งแสงราวกระดาษไขห่อทะเลไว้ข้างใน ซอส Tentsuyu ดาชิ-มิรินและไดคอนขูดตัดความมัน — สูตรที่ Daikokuya ใส่ซอสเข้มข้นทั้งถาดก่อนเสิร์ฟแทนที่จะให้จิ้ม ทำให้ข้าวใต้เทมปุระดูดซุปจนหอม ร้านชั้นสูงอย่าง Tempura Tsunahachi Shinjuku เสิร์ฟทีละชิ้นจากกระทะตรงหน้าเหมือนดูโชว์

ถ้าคุณอยู่ในโตเกียวตอนหกโมงเย็นวันศุกร์และรถไฟ JR วิ่งผ่านหัว แล้วคุณเห็นตรอกเล็กๆ เต็มไปด้วยควันกลิ่นถ่านและเสียงผู้ชายสวมชุดสูทพูดคุยดังลั่น — นั่นคือ Omoide Yokocho (Memory Lane) ที่ Shinjuku ยากิโทริคือชิ้นไก่เสียบไม้ย่างถ่านตั้งแต่ต้นขา (momo) ถึงหัวใจ (hatsu) ถึงผิวหนัง (kawa) ราดซอส tare หวานเค็มหรือโรยเกลือธรรมดา ไม้ละ ¥300–600 กินหลายไม้กับเบียร์เย็นคือการออกเดทที่ญี่ปุ่นไม่ว่าจะรู้จักกันนานแค่ไหน

ราเม็งรูปแบบที่โตเกียวคิดขึ้น — เส้นหนาเย็น (หรืออุณหภูมิห้อง) เสิร์ฟแยกจากน้ำซุปเข้มข้นร้อนจัดที่อัดดาชิปลากับหมูเต็มที่ เส้นหนาสองเท่าราเม็งปกติ จุ่มลงแล้วดูดขึ้นมาพร้อมซุปเกาะติดทุกเส้น รสชาติเข้มข้นกว่าราเม็งธรรมดา 5-6 เท่า ร้าน Fuunji ใน Shinjuku เสิร์ฟ Tsukemen Toripaitan (ซุปไก่) ที่ขึ้นชื่อมากที่สุดในเมือง เข้าคิวตรงประตูร้านก่อน 11.30 น. เพื่อไม่ต้องรอนานกว่าหนึ่งชั่วโมง

นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่รู้จัก Okonomiyaki แต่ Monjayaki คือของกิน Tokyo โดยเฉพาะ — แป้งเหลวผสมดาชิ ใส่วัตถุดิบ (กุ้ง หมึก คอร์น ชีส) ลงบนเตาเหล็กร้อนเองที่โต๊ะ ราดแป้งเหลวลงบนวัตถุดิบแล้วรอจนขอบตั้ง แล้วพลิกกลับมาจนเป็นชั้นกรอบแต่กลางยังเหลวนิดหน่อย กินทันทีด้วยไม้พายเล็ก Tsukishima (เกาะที่เชื่อมด้วยสะพาน สาย Oedo Line สถานี Tsukishima) มีถนนสายยาวเต็มไปด้วยร้านมอนจา — นี่คือที่เดียวที่ต้องมา

โซบะเป็นอาหารที่โตเกียวนับถือมากกว่าที่คนต่างชาติส่วนใหญ่รู้ ย่าน Kanda-Jimbocho มีร้านโซบะเก่าแก่หลายสิบปีที่เชฟทำเส้นจากแป้งบัควีทมือเปล่าทุกเช้า Zaru Soba เย็น — เส้นวางบนตะแกรงไม้ไผ่จิ้มน้ำซุปเย็นผสมวาซาบิและหัวหอมสับ เนื้อเส้นหอมดินแดงนิดๆ แตกต่างจากเส้นอะไรก็ตามในโลก Kake Soba ร้อน — เส้นในน้ำซุปดาชิใสที่เห็นก้นชามได้ ร้านที่ดีมักไม่เปิดสาย — ไปก่อนสิบโมงเช้าสำหรับเส้นที่เพิ่งทำ

อิซากายะไม่ใช่ร้านอาหาร ไม่ใช่บาร์ — มันคือทั้งสองอย่างในเวลาเดียว ขนมถั่วแระ (Edamame) มาฟรีหรือราคาถูกทันทีที่นั่ง Karaage ไก่ทอดชิ้นนุ่มกรอบที่ดีกว่าไก่ทอดทุกประเทศที่เคยลอง Gyoza · Yakitori · Tamagoyaki ไข่หวาน · Tofu Dengaku ราดมิโซะ — ทุกอย่างดีแต่ไม่มีอะไรหนักเกิน ทานกับเบียร์หรือไฮบอลวิสกี้ เซ็ตนี้คือชีวิตผู้ทำงานในโตเกียวทุกคืนวันศุกร์ Ebisu Yokocho และ Shimbashi เป็นสองย่านที่อยากแนะนำมากที่สุด

เคยมีคนบอกว่าอาหารที่ดีที่สุดในทริปญี่ปุ่นของเขาคือออนิกิริจาก 7-Eleven ตอนตีหนึ่งหลังเดินทั้งวัน — ฟังดูเกินจริงแต่เข้าใจได้ ออนิกิริญี่ปุ่นใช้ข้าวหุงระดับที่เลือกสรรมาเพื่อเรื่องนี้โดยเฉพาะ สาหร่ายโนริพับแยกไว้จากข้าวจนถึงมือคุณ (ฉีกตามลำดับ 1-2-3 บนห่อ) ไส้หลักมีบ๊วย (Umeboshi) ปลาแซลมอน (Sake) ปลาทูน่ามายองเนส (Tekka-mayo) หรือข้าวขาวล้วนโรยพริกแดง (Mentaiko) ราคา ¥140–175 อร่อยจริงและควรลองทุกวันตลอดทริป

ทามาโกะยากิคือไข่ม้วนหวานนุ่มๆ รสดาชิอุมามิ — เสียบไม้กินขณะร้อนๆ หรือวางเป็นนิกิริซูชิ ที่ Tsukiji Outer Market ร้าน Tamagoyaki มีทุกสิบเมตร แต่ที่ดีที่สุดตั้งเตาหน้าร้านและม้วนต่อหน้าคุณ เนื้อไข่นุ่มยืดหยุ่น มีชั้น 3-4 ชั้น หวานไม่เลี่ยน ร้าน Tsukiji Tamagoyaki Kanno ขึ้นชื่อ ชิ้นละ ¥150-200 ช่วยเปิดวันได้ดีมาก ถ้าชอบแบบเค็มกว่าให้บอกพนักงานว่า "dashi-maki tamago"

ถ้าราเม็งมีสัญชาติ ราเม็งโชยุเป็นชาวโตเกียวแท้ๆ — น้ำซุปสีน้ำตองทองใส ทำจากกระดูกไก่กับโชยุที่หมักนานพอดี อุมามิลึกแต่เบาบางกว่าทงกตสึ ทำให้ดื่มได้หมดชาม เส้นหยิกเล็กกินง่าย หมูชาชู หน่อไม้ เมนมา และไข่ออนเซนแกะไว้แล้ว ร้าน Taishoken ที่ Higashi-Ikebukuro เป็นต้นกำเนิดของ Tsukemen แต่โชยุรามันก็ดีไม่แพ้กัน เซ็นชัยที่สุดสำหรับผู้ที่กำลังลองราเม็งครั้งแรก

ชั้นใต้ดินห้างสรรพสินค้าโตเกียวคือสิ่งที่ควรไปทุกคน — ไม่ใช่เพราะถูกแต่เพราะดี Isetan Shinjuku B2 หรือ Mitsukoshi Ginza B2 มีของหวาน ขนม เบนโตะ โซบะสด เค้กชั้นสูง และแผงอาหารสดที่ดีกว่าซุปเปอร์มาร์เก็ตในยุโรปหลายเท่า มาตอนใกล้ปิด (ราว 19.30–20.00 น.) ของลด 20-30% ทันที ซื้ออาหารกล่องคืนนั้นและขนมเป็นของฝากได้ในที่เดียว อย่าลืม Wagashi (ขนมหวานญี่ปุ่น) ซื้อกล่องสวยๆ ที่ดูเหมือนงานศิลป์มากกว่าอาหาร