ปราสาทเมืองสิงห์
ปราสาทขอมตะวันตกสุดของไทย ริมแม่น้ำแควน้อย

ตัวปราสาทหลักของเมือง สร้างด้วยศิลาแลงสีแดง ตั้งอยู่กลางลานล้อมด้วยระเบียงคดและซุ้มประตู (โคปุระ) ทั้งสี่ทิศ ผังเป็นแบบเดียวกับศาสนสถานขอม คือมีปรางค์ประธานอยู่ตรงกลางหันหน้าไปทางทิศตะวันออก ภายในเคยประดิษฐานรูปเคารพในพุทธศาสนามหายาน เดินวนรอบแล้วเข้าไปดูในห้องครรภคฤหะ (ห้องชั้นใน) ได้ จะเห็นงานก่อศิลาแลงเรียงซ้อนเป็นยอดปรางค์ที่ยังสมบูรณ์พอสมควร

หนึ่งในสิ่งที่ทำให้เมืองสิงห์มีชื่อในวงการโบราณคดีคือประติมากรรมพระโพธิสัตว์อวโลกิเตศวรและรูปเคารพในพุทธศาสนามหายานสไตล์ขอมแบบบายน องค์จริงเก็บรักษาไว้ในพิพิธภัณฑ์ ส่วนในพื้นที่จะมีของจำลองให้ชม สังเกตลายเส้นใบหน้าและท่วงท่าที่ละม้ายศิลปะนครวัด–บายน เป็นหลักฐานชัดว่าที่นี่คือวัฒนธรรมขอมโบราณจริง ไม่ใช่แค่กองหินเก่า

รอบ ๆ ปราสาทคือคันดินและคูน้ำหลายชั้นที่ขุดล้อมเมืองเอาไว้ตามแบบผังเมืองขอม เดินขึ้นไปบนคันดินจะมองเห็นภาพรวมของเมืองและแม่น้ำแควน้อยที่ไหลผ่านด้านหนึ่งของอุทยาน ทำเลริมน้ำแบบนี้เองที่เคยทำให้เมืองสิงห์เป็นจุดยุทธศาสตร์ในเส้นทางคมนาคมโบราณ ช่วงเช้าหรือเย็นแสงเฉียงลงบนคันดินและกำแพงศิลาแลงสวยมาก เหมาะถ่ายรูป

ในอุทยานมีอาคารจัดแสดงเล็ก ๆ ที่เล่าเรื่องการขุดค้นและประวัติเมืองสิงห์ พร้อมจัดแสดงโบราณวัตถุที่พบในพื้นที่ จุดที่หลายคนสนใจคือหลุมขุดค้นโครงกระดูกมนุษย์ยุคก่อนประวัติศาสตร์ที่พบในบริเวณนี้ แสดงให้เห็นว่าผืนดินริมแควน้อยตรงนี้มีคนอาศัยมาก่อนยุคขอมเสียอีก เดินเข้าไปดูเป็นจุดสุดท้ายก่อนกลับ จะช่วยให้เข้าใจที่มาของเมืองได้ครบขึ้น