ฮิงาชิ ชายะ — ย่านเกอิชาคานาซาว่า เรือนน้ำชา และทองคำเปลว

หัวใจของย่านคือถนนปูหินเส้นหลักที่ขนาบด้วยเรือนน้ำชาไม้สองชั้น หน้าต่างไม้ระแนง kimusuko สีน้ำตาลเข้มเรียงต่อกันสวยเป็นระเบียบ เดินช้าๆ ถ่ายรูปได้ทั้งเส้น แวะร้านในเรือนเก่าที่ขายชา ของฝาก และงานคราฟต์ ตัวถนนเดินฟรีตลอดเวลา

อยากเห็นข้างในเรือนน้ำชาจริงๆ ต้องเข้า 2 หลังนี้ เรือนชิมะ สร้างปี 1820 เก็บรักษาเป็นพิพิธภัณฑ์ที่แทบไม่เปลี่ยนจากเดิม ได้เห็นห้องแสดง เครื่องดนตรี และเครื่องใช้เกอิชา ส่วน ไคคาโร่ ยังเปิดเป็นเรือนน้ำชาทำงานจริง มีคาเฟ่เสิร์ฟกาแฟปิดทอง (ohgon) และมัทฉะให้นั่งจิบ

คานาซาว่าทำทองคำเปลวราว 99% ของทั้งญี่ปุ่น แผ่นทองบางระดับหนึ่งในหมื่นมิลลิเมตร งานฝีมือที่สืบทอดมาตั้งแต่ยุคเอโดะ ในย่านนี้คุณได้ลอง ไอศกรีมซอฟต์เสิร์ฟห่อทองคำเปลวทั้งแผ่น ที่กลายเป็นภาพจำของคานาซาว่า รวมถึงเครื่องเขิน เครื่องสำอาง และของฝากปิดทอง บางร้านมีเวิร์กช็อปให้ลองปิดทองเอง

เดินข้ามสะพานข้ามแม่น้ำอาซาโนะจากฮิงาชิ ชายะ ก็ถึง คาซุเอะมาจิ อีกหนึ่งในสามย่านเกอิชาของคานาซาว่า ย่านเล็กกว่ามีราว 30 หลัง เรือนไม้ระแนงแดงเรียงเลียบน้ำ คนน้อยกว่ามากและเงียบสงบ ช่วงที่สวยที่สุดคือพลบค่ำ ตอนตะเกียงเริ่มติดสะท้อนผิวน้ำ ตรงตามรูปนี้พอดี

เดินเหนื่อยแล้วแวะนั่งจิบมัทฉะกับขนมวากาชิในเรือนเก่าสักหลัง คานาซาว่าเป็นเมืองพิธีชงชาที่จริงจัง ขนมหวานญี่ปุ่นที่นี่ก็ขึ้นชื่อ หลายร้านปรับเรือนน้ำชาเดิมเป็นคาเฟ่ ได้นั่งบนเสื่อทาทามิมองออกไปที่สวนหรือถนนหิน บางร้านเสิร์ฟชุดมัทฉะพร้อมขนมตามฤดู

แม่น้ำอาซาโนะ (Asanogawa) ไหลคั่นระหว่างฮิงาชิ ชายะกับคาซุเอะมาจิ ชาวเมืองเรียกว่าเป็นแม่น้ำสายผู้หญิงเพราะอ่อนช้อยกว่าแม่น้ำไซกาวะอีกสาย สะพาน Asanogawa Ohashi และสะพานเล็กๆ ริมน้ำเป็นจุดถ่ายรูปที่เห็นเรือนไม้ทั้งสองฝั่งในเฟรมเดียว เดินเลียบน้ำชิลๆ เชื่อมสองย่านได้สบาย