ค่ำวันศุกร์ ถนนสายเก่าริมหาดบ่อผุดปิดให้คนเดิน กลิ่นปลาหมึกย่างลอยปนเสียงดนตรีสด — นั่นคือคืนตลาดที่ใหญ่ที่สุดของเกาะ แต่สมุยมีถนนคนเดินเกือบทุกคืน คู่มือนี้พาเดินครบทั้ง 5 ตลาด บอกชัดว่าคืนไหนต้องไปไหน กินอะไร งบเท่าไร และอะไรควรรู้ก่อนออกจากที่พัก
ลองนึกภาพนี้ — หนึ่งทุ่มคืนวันศุกร์ คุณเดินลอดซุ้มเข้าถนนแคบๆ ของหมู่บ้านชาวประมงบ่อผุด สองข้างทางคือตึกแถวไม้เก่าแก่ที่กลายเป็นร้านอาหารและบาร์ ตรงหน้ามีแผงปลาหมึกย่างควันฉุย เด็กถือโรตีกล้วยเดินสวนมา เสียงดนตรีสดดังแว่วจากบาร์ริมหาด และปลายถนนเปิดออกทะเลพอดีจังหวะพระอาทิตย์ใกล้ตก — นี่คือคืนวันศุกร์ที่มาสมุยแล้วไม่ควรพลาด
ข่าวดีคือสมุยไม่ได้มีดีแค่คืนวันศุกร์ — เกาะนี้มีถนนคนเดินหมุนเวียนเกือบทุกคืน พฤหัสที่แม่น้ำ ศุกร์ที่บ่อผุด อาทิตย์ที่ละไม บวกตลาดแหลมดินกลางเฉวงที่คนพื้นที่ฝากท้องจริงทุกเย็น เราพาไล่ครบ 5 ตลาดและย่านกิน เรียงจากคืนใหญ่สุดของเกาะไปจนถึงตลาดที่ราคาเป็นราคาคนพื้นที่ พร้อมบอกตรงๆ ว่าที่ไหนเหมาะกับใคร ส่วนเมนูเด่นของเกาะแบบเจาะลึก อ่าน ของกินเด่นเกาะสมุย ควบคู่กัน
เรียงจากคืนใหญ่สุดวันศุกร์ ไปถึงตลาดที่คนพื้นที่กินจริง
1
ถนนสายเก่าของหมู่บ้านชาวประมงบ่อผุด — ตึกแถวไม้ยุคการค้าทางเรือที่วันนี้กลายเป็นร้านอาหาร บาร์ และร้านเล็กๆ มีสไตล์ — ทุกคืนวันศุกร์จะปิดถนนให้กลายเป็นตลาดนัดยาวตลอดสาย แผงของกินสลับงานคราฟต์ เสื้อผ้า ของที่ระลึก มีดนตรีสดตามบาร์ และปลายทางคือหาดบ่อผุดที่นั่งต่อริมทะเลได้เลย
ของกินเด่น: ซีฟู้ดย่างทั้งกุ้งตัวโต ปลาหมึก ปลาเผา · ไม้ปิ้งย่างและไส้กรอกอีสาน · โรตีกล้วยทำสดหน้าเตา · ข้าวเหนียวมะม่วง · ไอศกรีมมะพร้าวเสิร์ฟในลูก · ของหวานและเครื่องดื่มอีกเป็นแถว เป็นตลาดที่ของเยอะที่สุดของเกาะ — และคนแน่นที่สุดด้วย
2
คนมักนึกว่าเฉวงมีแต่ร้านราคานักท่องเที่ยว — จริงๆ กลางย่านมีตลาดที่คนทำงานบนเกาะฝากท้องกันทุกวัน กลางวันเป็นตลาดสดผัก-ปลา-ผลไม้ พอเย็นแผงกับข้าวและของปิ้งย่างทยอยตั้ง ข้าวแกงใต้ ไก่ทอด ส้มตำ หมูปิ้ง ขนมจีน ผลไม้ตามฤดู ในราคาเดียวกับที่คนพื้นที่จ่าย
เหมาะมากกับคืนที่ไม่มีถนนคนเดิน (จันทร์–พุธ) หรือคืนที่อยากกินของจริงไม่อยากจ่ายราคาหน้าหาด ซื้อใส่ถุงกลับไปกินที่พักก็สะดวก ภาษาอังกฤษมีบ้างไม่มาก ชี้เอายิ้มเอา ได้ของอร่อยกลับมาเสมอ
3
ละไมคือหาดเบอร์สองของเกาะที่จังหวะช้ากว่าเฉวงอย่างเห็นได้ชัด พอถึงคืนวันอาทิตย์ ถนนใจกลางย่านจะกลายเป็นตลาดนัด — แผงปิ้งย่าง อาหารตามสั่ง ของหวาน เสื้อผ้า ของฝาก ขนาดย่อมกว่า Fisherman's Village แต่เดินง่ายกว่า คนไม่เบียดเท่า และราคาเบากว่า
สายของหวานมีครบ: โรตีกล้วยเจ้าประจำ เครปญี่ปุ่น ผลไม้ปั่นเย็นๆ ส่วนสายคาวมีครกส้มตำเสียงดังทั้งซอย กินอิ่มแล้วเดินย่อยต่อได้เลย เพราะละไมมีบาร์ริมถนนและร้านนวดเปิดถึงค่ำ
4
ทุกคืนวันพฤหัส ซอยเล็กของย่านแม่น้ำ — หาดสงบฝั่งเหนือที่นักท่องเที่ยวบางตากว่าเพื่อน — จะเต็มไปด้วยแผงของกินราคาน่ารัก หมูปิ้งไม้ละสิบกว่าบาท ขนมครก กล้วยทอด ผัดไทยห่อ ส้มตำ และกับข้าวที่คนแถวนั้นกินกันจริง คนเดินปนกันทั้งคนพื้นที่ คนทำงานบนเกาะ และนักท่องเที่ยวสายเงียบ
บรรยากาศคือจุดขาย — ไฟดวงเล็กพาดผ่านซอย โต๊ะพลาสติกตั้งริมทาง เดินสิบนาทีก็สุดทางแต่กินได้เป็นชั่วโมง ถ้าพักโซนแม่น้ำหรือบ่อผุด คืนพฤหัสไม่ควรอยู่เฉย
หน้าทอนคือเมืองท่าที่คนส่วนใหญ่แค่ผ่านตอนขึ้น-ลงเรือ — น่าเสียดาย เพราะช่วงเย็นริมน้ำและซอยตึกแถวไม้เก่าของเมืองมีแผงของกินราคาคนพื้นที่ ขนมจีนแกงใต้ ข้าวแกง ไก่ทอด ขนมไทยโบราณ แถมเป็นจุดดูพระอาทิตย์ตกฝั่งตะวันตกแบบไม่ต้องแย่งที่กับใคร
ที่ผ่านมาหน้าทอนมักจัดถนนคนเดินเพิ่มในคืนวันเสาร์นอกเหนือจากตลาดเย็นปกติ — เป็นตลาดเล็ก วันและรูปแบบเปลี่ยนได้ เช็กกับที่พักหรือคนพื้นที่อีกครั้งก่อนตั้งใจไป ทริคคือจัดให้ตรงวันเดินทาง: ลงเรือบ่ายแก่ๆ กินมื้อเย็นที่นี่ ดูตะวันตกน้ำ แล้วค่อยเข้าหาด
เจอได้ตามตลาดข้างบนแทบทุกแห่ง — ชี้สั่งได้เลย





ตารางจำง่าย — อยู่กี่คืนก็จัดลงตารางได้