ทำไมคนเที่ยวกุ้ยหลินถึงลงมานอนอ๋างซั่ว
ลองนึกภาพ: คุณเดินเข้าถนนซีเจี่ยตอนทุ่มกว่าๆ พื้นหินเก่าเป็นมันวาวจากแสงร้าน สองข้างทางคืออาคารหลังคาทรงจีนเก่าที่ชั้นล่างกลายเป็นบาร์ คาเฟ่ ร้านขายผ้าทอ ภาพเขียนพู่กันจีน และพวงกุญแจรูปเขาหินปูน เสียงกีตาร์สดลอยออกมาจากร้านหนึ่ง กลิ่นปลาเบียร์ผัดร้อนๆ จากอีกร้าน นักท่องเที่ยวทั้งจีนและต่างชาติเดินกันเต็มถนน — นี่คือเหตุผลที่อ๋างซั่วได้ฉายาว่า "ถนนฝรั่งสายแรกของจีน"
นั่นคือ ถนนซีเจี่ย (西街 / West Street) — ถนนคนเดินหินปูพื้นยาวราว 800 เมตรในใจกลางเมืองอ๋างซั่ว มณฑลกว่างซี ห่างจากตัวเมืองกุ้ยหลินลงมาทางใต้ประมาณ 65 กิโลเมตร ถนนสายนี้มีประวัติย้อนไปถึงราว ค.ศ. 590 สมัยราชวงศ์สุย อายุกว่า 1,400 ปี ทำให้เป็นถนนที่เก่าแก่ที่สุดในอ๋างซั่ว อาคารสองฝั่งยังคงสไตล์ราชวงศ์หมิง-ชิง — กระเบื้องสีน้ำเงินเข้ม หลังคาลาด ผนังปูนขาว ระเบียงไม้ยื่นออกมา — ผสมกับงานตกแต่งสไตล์ตะวันตกที่ฝรั่งซึ่งเข้ามาเปิดร้านทิ้งร่องรอยไว้
สิ่งที่ต้องเข้าใจก่อนมาคือ: ถนนซีเจี่ย กลางวันกับกลางคืนเป็นคนละเมือง กลางวันค่อนข้างเงียบ ร้านหลายร้านยังไม่เปิด เหมาะกับการเดินเล่นถ่ายรูปสบายๆ ส่วนกลางคืนคือช่วงที่ถนนมีชีวิต ไฟ ดนตรี และคนเต็มไปหมด นอกจากนี้มันยังเป็น ฐานสำหรับเที่ยวอ๋างซั่ว — จุดเช่าจักรยาน จองทัวร์ ล่องแพแม่น้ำอวี้หลง และดูโชว์อิมเพรสชั่นหลิวซานเจี่ย ทุกอย่างเริ่มต้นจากย่านนี้
