10 สถานที่ ที่ต้องไปให้ครบ
เรียงตามลำดับที่เดินได้สะดวกที่สุดในหนึ่งถึงสองวัน
1
ลองนึกภาพ: คุณเดินบนถนนหินที่แคบพอดีสองคนเดินสวนกัน หน้าร้านไม้แท้สีน้ำตาลเข้มสองข้างทาง หน้าต่างลูกกรงไม้ ร่องน้ำเล็กๆ ริมขอบทาง โรงเบียร์สาเกที่ห้อยสุกิดามะ (ลูกบอลเขียวทรงกลม) ไว้หน้าประตูทุกหลัง — นั่นคือซันมาจิที่คนทาคายามะเรียกว่า "ฮิดะโนะโคะเกียวโต" ย่านนี้ประกอบด้วยสามถนนหลัก ทั้ง Kamiichino-machi, Kaminino-machi และ Kamisanno-machi เชื่อมต่อกันเดินได้ต่อเนื่อง ร้านค้าส่วนใหญ่เปิด 09.00–17.00 น.
2
เคยเจอไหม — ตลาดเกษตรกรแบบที่แม่ค้าสวมผ้ากันเปื้อนทำมือ เอาแอปเปิ้ลจากสวนตัวเองมาวางขาย ผักดองตามสูตรบ้าน ขนมโมจิห่อใบไผ่ หรือหุ่นไม้แกะสลักเล็กๆ ที่ทำเองที่บ้าน — ที่ตลาดเช้ามิยากาวะยังคงรักษาบรรยากาศนั้นไว้ได้ดีมาก ตลาดตั้งอยู่ริมแม่น้ำมิยากาวะยาวประมาณ 300 เมตร มี 30–40 แผง ขายทั้งอาหารสดและของที่ระลึกทำมือ เช้าวันหยุดอาจมีนักท่องเที่ยวมากขึ้น แต่ก็ยังไม่วุ่นวาย
3
เอาจริงๆ: ทาคายามะจินยะเป็นสถานที่ที่ไม่เหมือนที่ไหนในญี่ปุ่น — เพราะนี่คือสำนักงานรัฐบาลยุคเอโดะแห่งเดียวที่ยังคงอยู่ครบสภาพในประเทศ ตั้งแต่ปี 1615 จนถึงการปฏิรูปเมจิปี 1868 ที่นี่ทำหน้าที่เป็นทั้งสำนักงานผู้ว่าการ คลังเก็บข้าว ห้องสืบสวนคดี และที่พักของเจ้าหน้าที่ พื้นห้องสึกหรอจากรองเท้าไม้เจ็ดสิบยี่สิบปี ฉากกั้นห้องที่วาดภาพซามูไร — เดินผ่านแต่ละห้องเหมือนอ่านหนังสือประวัติศาสตร์ที่มีชีวิต
4
ถ้าไม่ได้มาช่วงเทศกาล (14–15 เม.ย. หรือ 9–10 ต.ค.) ยังมีทางชมยาไต — รถแห่สูงสองถึงสามชั้นที่แกะสลักและปิดทองอย่างวิจิตร — ได้ทั้งปีที่ยาไตไคคัง ห้องโถงขนาดใหญ่เก็บรักษายาไตจริงสี่คันหมุนเวียนจากทั้งหมด 11 คัน (เทศกาลฤดูใบไม้ผลิ) และ 23 คัน (เทศกาลฤดูใบไม้ร่วง) พร้อมการสาธิตหุ่นกระบอกคาราคุริที่เคลื่อนไหวด้วยเชือกและกลไกไม้ ตอนเช้า 10.00, 11.00 น. และตอนบ่าย 14.00, 15.00 น. วันละสี่รอบ
5
ชิราคาวาโกะไม่ใช่ทางเลือกเดียวที่จะได้ชมบ้านกัสโชะ (ทรงหลังคาสูงรูปมือพนม) — ที่หมู่บ้านฮิดะโนซาโตะมีบ้านกัสโชะและอาคารแบบดั้งเดิมมากกว่า 30 หลังที่ย้ายมาจากทั่วภูมิภาคฮิดะ จัดวางในพื้นที่กว้างริมบึงน้ำท่ามกลางป่าเขา บางหลังเปิดให้เข้าชมด้านใน เห็นโครงสร้างหลังคาไม้ที่ยึดกันด้วยฟางมัด ไม่ใช้ตะปูเลยสักตัว ฤดูหนาวมีหิมะ ฤดูใบไม้ผลิมีซากุระ ฤดูใบไม้ร่วงมีสีส้มทอง — สวยคนละแบบ
6
ถ้ามีรูปในใจว่า "ทาคายามะหน้าตาเป็นยังไง" — รูปนั้นน่าจะเป็นสะพานนากาบาชิ ราวกั้นสีแดงสดตัดกับต้นซากุระสีชมพูในฤดูใบไม้ผลิ หรือหิมะขาวในฤดูหนาว หรือใบไม้สีทองในฤดูใบไม้ร่วง — สะพานนี้เปลี่ยนหน้าตาตามฤดูกาลแต่สวยทุกครั้ง ตั้งอยู่ใจกลางทาคายามะข้ามแม่น้ำมิยากาวะ เดินได้เลยไม่มีค่าเข้า ด้านหนึ่งเป็นตลาดเช้ามิยากาวะ อีกด้านหนึ่งเชื่อมกับเมืองเก่า เดินแป๊บเดียวถึงทั้งสองที่
7
ลองนึกภาพ: คุณยืนอยู่ในกระเช้าสองชั้นที่แล่นขึ้นไปตามไหล่เขาชัน มองออกไปด้านนอกเห็นยอดเขา Yari-ga-take และ Hotaka-dake — หัวใจของเทือกเขาแอลป์ภาคเหนือญี่ปุ่นที่สูงกว่า 3,000 เมตร — ทอดตัวอยู่ตรงหน้า นี่คือกระเช้าสองชั้นสายแรกของญี่ปุ่น (ปี 1970) ผ่านสองช่วง: ช่วงแรก Shin-Hotaka Onsen → Nabedaira Kogen และช่วงที่สองขึ้นไปที่ Nishihotaka-guchi ชมวิวแบบ 360 องศา วันที่ฟ้าใสเห็นไกลถึงภูเขาแอลป์ทั้งเทือก
8
ใจกลางย่านทาคายามะมีวัดเก่าที่คนท้องถิ่นรักมากกว่านักท่องเที่ยว — โคะคุบุนจิสร้างขึ้นในคำสั่งของจักรพรรดิโชมุในปี 746 เพื่อปกปักษ์รักษาทุกจังหวัดทั่วญี่ปุ่น เจดีย์ไม้สามชั้นที่เห็นปัจจุบันสร้างในศตวรรษที่ 15 ยังคงความสมบูรณ์น่าทึ่ง ลานวัดมีต้นแปะก๊วยอายุกว่า 1,200 ปีที่ชาวเมืองนับถือกัน ฤดูใบไม้ร่วงใบแปะก๊วยสีทองสวยมาก เดินเข้าไปสักพักก็ได้บรรยากาศวัดญี่ปุ่นแท้ๆ
9
บอกตรงๆ ว่านี่คือที่ที่คนทาคายามะชอบพาแขกต่างเมืองไปมากที่สุด — ทางเดินยาว ~3.5 กิโลเมตรลอดป่าสนและป่าแปะก๊วย ผ่านวัดและสุสานเก่า 13 แห่งบนเนินฮิงาชิยามะ ตั้งแต่วัดโซโซจิ วัดไดชิจิ ศาลเจ้าชิราซันไปจนถึงวัดด้านบน ตลอดเส้นทางเงียบสงบ ได้กลิ่นดินและต้นไม้ ฤดูซากุระมีดอกชมพูแซมตลอดทาง ฤดูใบไม้ร่วงสีแดงส้มทอง เริ่มต้นเส้นทางจากด้านหลังย่านซันมาจิ
10
ย่านซันมาจิมีโรงสาเกเก่าแก่หลายแห่งที่ยังผลิตสาเกอยู่จริง — ดูได้จากสุกิดามะ ลูกบอลกลมสีเขียวสดทำจากกิ่งสนที่แขวนอยู่หน้าประตู เมื่อสาเกใหม่ผลิตเสร็จก็ห้อยสุกิดามะใหม่ ตอนห้อยใหม่สีเขียวสด เวลาผ่านไปจะค่อยๆ เปลี่ยนเป็นน้ำตาล บ่งบอกว่าสาเก "บ่มพอแล้ว" คล้ายนาฬิกาชีวิต โรงสาเกหลักที่เปิดให้เข้าชม ได้แก่ Funasaka Shuzo และ Hirase Shuzo — ทั้งสองเสิร์ฟชิมสาเกฟรีหรือราคาย่อมเยา