10 ของกินเด่น ที่ต้องลอง
เมนูที่ขึ้นชื่อของเมือง — เรียงตามความเด็ดที่คนท้องถิ่นไปกินจริง
1เมนูที่ตัวแทนไถหนานที่สุด — เส้นบางในน้ำซุปกุ้ง-กระดูกหมูเข้มข้น หน้าด้วยหมูสับพะโล้ กุ้งทั้งตัวหนึ่งตัว และไข่ต้มครึ่งฟอง คิดขึ้นปี 1895 โดยชาวประมงชื่อหงยูโถวที่แบกเสาพาน (danzai) ค้าขายช่วงออกทะเลไม่ได้ ร้านต้นตำรับ ตู้เสี่ยวยู่ (度小月) ยังใช้สูตรเดิมอยู่ 130 ปีต่อมา ชามเล็กโดยตั้งใจ — กินแล้วอยากต่อไปเรื่อยๆ
2ไถหนานเลี้ยงปลากระโทงเข็มในบ่อชายฝั่งมาสี่ร้อยปี เนื้อปลาถอนก้างด้วยมือ (ปลาชนิดนี้มีก้างเล็กเป็นร้อยๆ ชิ้น) แล้วนำไปต้มในโจ๊กข้าวซุปเบาๆ รสเค็มนิดหน่อย กินกับขิงและต้นหอม ร้านอาตัง (阿堂鹹粥) ถนนซีเหมินเปิดก่อนตีห้า ต่อคิวจะเริ่มก่อนหกโมงเช้า — กินแล้วจะเข้าใจว่าทำไมชาวไถหนานถึงลุกเร็ว
3เมนูทดสอบความไว้ใจ — เนื้อวัวหั่นบางจัดเรียงในชาม แล้วเทน้ำซุปกระดูกร้อนจัดลงตรงหน้าคุณ ความร้อนของน้ำซุปสุกเนื้อระหว่างที่นั่งลง เนื้อเป็นของท้องถิ่นฆ่าเช้านั้น รสสะอาดมาก ซุปหอมกลิ่นเนื้อบริสุทธิ์ ร้านดัง ได้แก่ อาชุน (阿村) เหวินจาง (文章) และอาอวี้ (阿裕) — เปิดตอนเช้า เนื้อหมดก่อนเที่ยง ถ้าไม่กล้ากินดิบ ร้านมีแบบสุกให้เสมอ
4หนึ่งในอาหารที่แปลกที่สุดในไต้หวัน และอร่อยที่สุดด้วย ขนมปังแผ่นหนา 4-5 ซม. ทอดจนเหลืองกรอบ แล้วกรีดฝาด้านบนเหมือนกล่องมีบานพับ ตักขนมปังภายในออกบางส่วน เทซุปครีมซีฟู้ดเข้าไปแทน ทำจากไก่ หมึก กุ้ง และผัก คิดขึ้นโดยเชฟซวี่หลิวอี้ (許六一) ใกล้หอชีคาน ยุค 40s ชื่อ "โลงผี" เป็นมุกตลกมงคล — และกลายเป็นจุดขายที่ดีที่สุดของเมนูนี้
5กุ้งทอดม้วนไถหนานต่างจากที่อื่นในไต้หวันมาก ห่อด้วยเยื่อหุ้มอวัยวะ (caul fat) ที่ทำให้กรอบนอกนุ่มในสุดๆ กุ้งทั้งตัวผสมปลาสับและหมูสับ ทอดจนเปลือกฟูสวยงาม ร้านโจ่วสี่ (周氏蝦捲) เปิดตั้งแต่ปี 1965 คือตำนาน สาขาย่านอันผิง ลูกค้าแห่ตามกันโดยเฉพาะ จิ้มซอสมัสตาร์ดหวาน กินตอนร้อนๆ
6หนึ่งในเมนูท้องถิ่นที่สุดของไถหนาน เนื้อปลาไหลน้ำจืดผัดกับเส้นยี่เมี้ยน (เส้นไข่) บนกระทะไฟแรงจัดในซอสซีอิ๊ว-น้ำส้มสายชูเข้มข้น เส้นจะเคลือบสีน้ำตาลมะฮอกกานีวาว เนื้อปลาไหลเกรียมขอบ รสจัด หนัก เปรี้ยวเล็กน้อย — ต่างจากปลาไหลสไตล์ญี่ปุ่นที่หวานละมุนสิ้นเชิง แผงตลาดกลางคืนทำได้ดีที่สุด
เมนูเฉพาะไถหนาน ดูเรียบง่ายแต่อร่อยลึก ข้าวสวยหุงสดราดกุ้งตัวเล็กสดต้มเร็วๆ แล้วคลุกซีอิ๊วเบาๆ กินคู่น้ำซุปกุ้งใสถ้วยเล็ก รสกุ้งหวานสะอาดมาก ร้านอ้ายไจเจิ้ง (矮仔成) ใกล้ตลาดย่งเล่อเปิดมาตั้งแต่ปี 1933 ชามเล็กและราคาไม่แพง — สั่งสองชามได้เลย
เค้กข้าวนึ่งรสเค็มจากสำนักฮกเกี้ยน แป้งข้าวผสมกับไขมันหมู หมูสับ เห็ดหอม และกุ้งแห้ง เทลงถ้วยเซรามิกแล้วนึ่งจนแข็งตัว เนื้อสัมผัสอยู่ระหว่างเต้าหู้ญี่ปุ่นอ่อนกับคัสตาร์ดแน่น ราดด้วยซีอิ๊ว พริกไทยขาว และน้ำมันหมู กินเป็นอาหารเช้าร่วมกับโจ๊กหรือเดี่ยวๆ ก็ได้
9ไถหนานอยู่กลางแหล่งปลูกมะม่วงของไต้หวัน ตั้งแต่พฤษภาถึงกันยายนทั้งเมืองอยู่ในกริปของฤดูมะม่วง น้ำแข็งไสของร้านเจียงสุ่ยห้าว (江水號) ตั้งแต่ปี 1957 ทำจากนมแช่แข็งแทนน้ำ ได้เนื้อละเอียดเหมือนหิมะสด ราดมะม่วงอิร์วินหรือจินหวางชิ้นใหญ่สุกจัด นมข้นหวานและไอศกรีมมะม่วงคาดหัว — จานหนึ่งกินได้สองคน
ที่อื่นในไต้หวันราดน้ำตาลทรายธรรมดา ที่ไถหนานใช้น้ำเชื่อมน้ำตาลดำ — เข้มกว่า ลึกกว่า มีกลิ่นโมลาสเบาๆ ที่ให้ความอบอุ่น เต้าหู้เองก็นิ่มกว่าที่ไหนในไต้หวัน เอาช้อนตักแตกราวกับ panna cotta เย็น ท็อปปิ้งเลือกได้จากถั่วแดง ข้าวบาร์เลย์มุก ถั่วเขียว หรือลูกชิด กินร้อนฤดูหนาว กินเย็นใส่น้ำแข็งบดฤดูร้อน
ไข่เจียวหอยนางรมมีทั่วไต้หวัน แต่ที่ไถหนานใช้หอยตัวโตกว่าและรสเค็มทะเลชัดกว่า เพราะได้จากหาดเลนช่องแคบโดยตรง แป้งแป้งทำให้เนื้อหนึบเหนียวคลาสสิก แต่หอยที่นี่ถือรูปทรงไว้ได้และรสทะเลอยู่ตลอดการปรุง ซอสหวานเผ็ดสีส้มใส่มือเบากว่าทางเหนือ — ให้รสหอยนำ กินที่แผงตลาดกลางคืนบนเก้าอี้พลาสติก คนทำสามกระทะพร้อมกัน
ข้าวหมูพะโล้มีทั่วไต้หวัน แต่ไถหนานตัดหมูเป็นชิ้นใหญ่กว่า แล้วเคี่ยวในซอสซีอิ๊ว-น้ำตาลที่เข้มกว่าและหวานกว่า จนแต่ละชิ้นวาวมันเหมือนเคลือบแล็กเกอร์และสั่นเยิ้ม ชื่อท้องถิ่นเรียกว่า "บ่าว่าน" ไม่ใช่หลูโรวฟาน — ชาวไถหนานมีความเห็นเรื่องนี้ชัดเจนมาก กินคู่โจ๊กปลาในเช้าวันเทา คุณจะเข้าใจว่าทำไมคนย้ายมาอยู่ไถหนานเพราะอาหาร