9 เมนูที่ต้องลอง ก่อนออกจากเม็กซิโกซิตี้
เรียงตามความเป็นเอกลักษณ์ของเมือง — เมนูที่บอกเล่าเรื่องอาหารโบราณกับชีวิตริมถนน
1
นี่คือเมนูที่ทุกคนต้องลองก่อนใคร — หมูหมักเครื่องเทศ achiote สีแดงส้ม เสียบซ้อนเป็นเสาแล้วย่างไฟหมุน (เทคนิคที่ผู้อพยพเลบานอนนำมาจาก shawarma) คนปาดเนื้อสดออกมาวางบนโตเตียสข้าวโพดเล็ก โปะสับปะรดย่างหั่นชิ้น หัวหอม ผักชี บีบมะนาว ราดซัลซา หมูหวานเค็มเข้ากับสับปะรดเปรี้ยวฉ่ำแบบที่กินติด สั่งเป็น "orden" (จาน) หรือนับชิ้น แผง El Vilsito และ El Huequito คือตำนาน — กินตอนค่ำถึงดึกได้บรรยากาศแท้ที่สุด
2
ตลาโกโยเป็นอาหารที่มีมาตั้งแต่ก่อนยุคสเปนยึดครอง — แป้งข้าวโพด (masa) ปั้นเป็นรูปวงรีหนา ยัดไส้ถั่วบด (frijol) ชีส หรือ requesón (คล้ายริคอตต้า) แล้วย่างบนกระทะ comal จนผิวเกรียม โปะหน้าด้วยโนปาเลส (กระบองเพชรหั่น) หัวหอม ผักชี ชีส cotija และซัลซา ผู้หญิงท้องถิ่นปั้นสดตรงหน้าคุณตามแผงตลาดและริมถนนตอนเช้า เป็นมื้อเช้า-สายที่อิ่ม ราคาเบา และเป็นอาหารโบราณแท้ๆ ที่นักท่องเที่ยวมักมองข้าม
3
ถ้าถามคนเม็กซิโกว่ามื้อเช้าคืออะไร หลายคนตอบ "chilaquiles" — โตเตียสข้าวโพดหั่นสามเหลี่ยมทอดกรอบ ราดซอสซัลซา (เขียว verde หรือแดง roja) จนเริ่มนุ่มแต่ยังเหลือความกรอบ โปะครีม ชีส cotija หัวหอม และมักมีไข่ดาวหรือไก่ฉีกข้างบน เป็นมื้อเช้าที่เลือกระดับความเผ็ดได้ตามใจ กินกับกาแฟหรือน้ำผลไม้สด ร้านอาหารเช้าและ fonda (ร้านบ้านๆ) ทั่วเมืองมีเสิร์ฟ — เริ่มเช้าวันเที่ยวด้วยจานนี้แล้วจะเข้าใจว่าทำไมคนเม็กซิโกถึงรักมัน
4
โมเลคือซอสที่ซับซ้อนที่สุดในอาหารเม็กซิกัน — mole poblano สูตรคลาสสิกใช้วัตถุดิบกว่า 20-30 อย่าง ทั้งพริกแห้งหลายชนิด ช็อกโกแลต งา ถั่ว เครื่องเทศ และผลไม้แห้ง เคี่ยวบดนานหลายชั่วโมงจนได้ซอสสีน้ำตาลเข้มที่รสลึก หวาน เผ็ด ขมนิดๆ พร้อมกัน ราดบนไก่หรือไก่งวง โรยงาขาว แต่ละครอบครัวมีสูตรลับของตัวเอง เป็นอาหารงานเฉลิมฉลองที่บอกเล่าความลึกของวัฒนธรรมอาหารเม็กซิกัน ลองสักครั้งเพื่อเข้าใจว่าทำไมมันถึงเป็นมากกว่า "ซอส"
5
โพโซเลคือซุปอุ่นใจที่คนเม็กซิโกกินกันวันสุดสัปดาห์และวันเฉลิมฉลอง — ใช้ข้าวโพดพันธุ์ hominy เม็ดใหญ่ต้มกับเนื้อหมูหรือไก่ในน้ำซุปหอมเครื่องเทศ มีสามสี: rojo (แดง) verde (เขียว) และ blanco (ขาว) เสิร์ฟพร้อมเครื่องเคียงให้เติมเอง — กะหล่ำซอย หัวหอม หัวไชเท้า มะนาว ออริกาโน และโตสตาดา (โตเตียสทอด) เป็นมื้อหนักที่อิ่มจริง อบอุ่น และเป็นอาหารครอบครัวที่ทุกบ้านทำต่างกัน ลองในร้าน pozolería เฉพาะทางเพื่อรสที่แท้ที่สุด
6
ตามาเลสเป็นมื้อเช้าด่วนที่คนเม็กซิโกซิตี้กินระหว่างทางไปทำงาน — แป้งข้าวโพด (masa) ยัดไส้แล้วห่อในเปลือกข้าวโพดหรือใบตอง นึ่งจนนุ่ม ไส้มีทั้งหวานและคาว เช่น mole con pollo, rajas (พริกกับชีส), verde (ซัลซาเขียว) และหวานสีชมพู เคล็ดเฉพาะของเมืองนี้คือ "guajolota" — เอาตามาเลยัดในขนมปัง bolillo กลายเป็นแซนด์วิชแป้งคู่แป้ง (คาร์บคูณสอง!) ที่คนงานกินคู่กับ atole (เครื่องดื่มข้าวโพดร้อน) ตอนเช้า หาซื้อจากแผงเช็นริมถนนเช้าตรู่
7
เอสกีเตสคือของกินเล่นข้างถนนที่หากินได้ทุกหัวมุม — เมล็ดข้าวโพดต้มในน้ำที่ใส่ epazote (สมุนไพรเม็กซิกัน) ตักใส่ถ้วย ราดมายองเนส โรยชีส cotija พริกป่น chile และบีบมะนาว กินด้วยช้อนร้อนๆ เป็นเวอร์ชันถ้วยของ elote (ข้าวโพดทั้งฝักเสียบไม้ราดเครื่องเดียวกัน) รสครีมเค็มเผ็ดเปรี้ยวครบในคำเดียว เป็นของว่างยามเย็นที่คนเม็กซิโกกินกันเดินๆ ราคาเบามาก ลองสักถ้วยระหว่างเดินเที่ยวจัตุรัสหรือสวนสาธารณะ
8
ชูร์โรคือของหวานที่คนเม็กซิโกกินตั้งแต่เช้าตรู่ถึงดึก — แป้งทอดยาวเป็นเส้นย่นกรอบนอกนุ่มใน โรยน้ำตาลอบเชย จิ้มช็อกโกแลตร้อนข้นที่กินแทบจะเป็นซุป (chocolate caliente) ร้านในตำนานคือ El Moro ที่เปิด 24 ชั่วโมงตั้งแต่ปี 1935 — กินชูร์โรร้อนคู่ช็อกโกแลตตอนตีสองหลังออกจากบาร์คือประสบการณ์เม็กซิโกซิตี้แท้ๆ บางร้านมีชูร์โรยัดไส้ dulce de leche หรือคัสตาร์ด เป็นของหวานราคาเบาที่ทุกวัยรัก
9
ถ้าเตกีลาคือเหล้าอากาเวที่โลกรู้จัก เมซคาลคือพี่ใหญ่ที่ลึกซึ้งกว่า — ทำจากต้นอากาเวหลายสายพันธุ์ อบในหลุมดินด้วยถ่านจนได้กลิ่นรมควันเป็นเอกลักษณ์ มีคำพูดว่า "para todo mal, mezcal; para todo bien, también" (ทุกข์ก็ดื่มเมซคาล สุขก็ดื่มเช่นกัน) ดื่มแบบจิบช้าๆ ในแก้วเล็ก คู่กับส้มฝานโรยเกลือพริก (sal de gusano) ย่าน Roma และ Condesa มี mezcalería เก๋ๆ ที่มีเมซคาลให้ลองหลายสิบชนิด — ดื่มอย่างมีสติเพราะเมืองนี้สูง แอลกอฮอล์ออกฤทธิ์เร็วกว่าปกติ