กล่องข้าวไม้ที่รอรถไฟ —
กินอาลีซานแบบที่คนในรู้จัก

กล่องไม้ + ข้าวสวยร้อน + หมูชุบแป้งทอดชิ้นใหญ่ + ไข่ต้ม + ผักดองและผักผัด — ขายที่สถานีเฟิ่นฉีหูตั้งแต่ปี 1933 กินยืนบนชานชาลากลางหมอกป่าสน คือประสบการณ์ที่ไม่มีใครลืม

ปลูกที่ระดับ 1,000–1,600 เมตร หมอกหนาทำให้ใบชาเติบโตช้า รสหวาน ดอกไม้ น้ำชาสีทองใส — ชง 2–3 ครั้งยังหอมอยู่ เกรด Spring Harvest (ชุน ชา) แพงที่สุด

อาลีซานปลูกวาซาบิจริง ไม่ใช่แค่ขายครีมสีเขียว — ร้านในเฟิ่นฉีหูขูดสดให้กินคู่กับของอบและไอศกรีม กลิ่นฉุนสั้นแต่ไม่แสบจมูกนานอย่างวาซาบิผง บางร้านมีไอศกรีมวาซาบิ ข้าวแต๋นวาซาบิ และสบู่วาซาบิสำหรับซื้อกลับ

ไข่ต้มในน้ำชาอูหลงอาลีซาน น้ำชาหอมกว่าชาจีนทั่วไป เปลือกเป็นลายสีน้ำตาลทอง — ขายที่สถานีรถไฟทั้ง Chiayi, Fenchihu, Alishan ราคาถูกมาก เหมาะซื้อกินระหว่างเดินทาง

อาหารดั้งเดิมชนเผ่าโจว — ก้อนหินภูเขาเผาไฟจัดแล้วหย่อนลงหม้อดินทำให้น้ำเดือดทันที เนื้อหมูป่า ผักป่า และเห็ดภูเขาลงไปปรุงในหม้อหินที่ร้อนเอง รสซุปสะอาด หวานธรรมชาติ หาที่ไหนไม่ได้นอกจากหมู่บ้านโจว

ปลูกบนที่สูง 1,000–1,200 เมตร อุณหภูมิต่ำทำให้เมล็ดสุกช้า ได้รสหวานน้ำตาล กรดส้มเบา ไม่ขม — คั่วกลางโดยฟาร์ม Hong Sing ซึ่งเริ่มปลูกตั้งแต่ปี 1970s เป็นหนึ่งในกาแฟที่แพงที่สุดในไต้หวัน แต่ก็คุ้มค่า

ฤดูร้อน (พ.ค.–ก.ย.) คือเวลาของยอดไผ่บนเขา หวาน กรอบ ไม่ขม — ร้านอาหารในเฟิ่นฉีหูและชุมชนบนเขาทำเมนูยอดไผ่ผัดหมู ยอดไผ่ต้ม และยอดไผ่ดองกระป๋องขายเป็นของฝาก ถ้ามาตรงฤดูให้ลองแบบสดต้มน้ำเปล่าก่อน รสหวานสะอาดไม่ต้องปรุง

หมูป่าเนื้อแน่นกว่าหมูเลี้ยง รสเข้ม เสียบไม้ย่างถ่านในตลาดชุมชนและหมู่บ้านชนเผ่า บางร้านหมักด้วยใบโหระพาป่าหรือพริกภูเขาก่อนย่าง กลิ่นถ่านควันและเนื้อ lean ทำให้ติดใจ

มันเทศจากสวนบนเขา อบในเตาดินจนหอมเดิน เคลือบน้ำผึ้งจากไร่ท้องถิ่น เนื้อเหนียวนุ่ม รสหวานธรรมชาติ — ขายตามร้านชาและตลาดบนเขา เหมาะแวะกินตอนรอรถไฟ

เห็ดหลายชนิดที่ขึ้นในป่าสนและป่าไม้แดงรอบอาลีซาน ต้มน้ำซุปกระดูกอ่อนๆ หรือน้ำซุปผัก รสเข้มข้น กลมกล่อม อบอุ่นสำหรับยามเช้าที่อากาศหนาว 10°C บนยอดเขา — ที่พักส่วนใหญ่เสิร์ฟในมื้อเช้า